piątek, 14 lipca 2017

Co wynika z projektu Uniwersytet Młodego Odkrywcy ?

W czerwcu zakończył się kilkumiesięczny projekt Warmińsko-Mazurski Uniwersytet Młodego Odkrywcy. Analizujemy efekty na różne sposoby. Doskonalimy swoje umiejętności w zakresie współpracy z placówkami edukacyjnymi i edukacja pozaformalną.

W ramach projektów ODN Target przygotował ewaluację  na podstawie anonimowych ankiet, wypełnianych przez uczniów, nauczycieli ze szkoło i kadrę akademicką. Pełen raport przedstawimy już niebawem, także w czasie Europejskiej Nocy Naukowców, we wrześniu br. Tymczasem publikujemy niektóre wnioski z tego raportu.

Przygotowujemy propozycje pikników naukowych i dłuższych projektów edukacyjnych w 2018 roku, tymczasem zapraszamy we wrześniu na Olsztyńskie Dni Dalii, Olsztyńskie Dni Nauki i Sztuki oraz Europejską Noc Naukowców. W styczniu zapraszamy na Noc Biologów. Liczymy także na kolejną edycję Uniwersytetu Młodego Odkrywcy w 2018 roku. Zapraszamy do współpracy i udziału

Stanisław Czachorowski

(Uroczyste rozdanie dyplomów na Warmińsko-Mazurskim Uniwersytecie Młodego Odkrywcy, czerwiec 2017)

Z przedstawionych w opracowaniu ewaluacyjnym danych szczególnie interesujące wydają się trzy obszary (pełen raport ewaluacji opublikujemy niebawem). Młodzi ludzie pragną łączyć naukę z działaniem. Przeprowadzanie eksperymentów to najbardziej pożądany element całego projektu, niezależnie od wieku uczestników.

Nauka przez działanie to model, którego oczekują wszyscy zaangażowani w ten projekt. Być może wynika to z faktu, że wciąż niewielkie możliwości działania dają szkolne pracownie przyrodnicze. Tym samym projekt odpowiedział na potrzebę realizacji działań niemożliwych w warunkach szkolnych. Zadziwiająco niski jest poziom zainteresowania osobą naukowca i jego pracą. To zaskoczyło nawet autorów narzędzi ewaluacyjnych. Szukając przyczyn tego stanu rzeczy chcemy się pokusić o pewną hipotezę. Kultura popularna, w której funkcjonują dzieci i młodzież, odeszła ostatnimi czasy od popularyzowania postaci “szalonego naukowca”, który będąc osobą często nieporadną życiowo tworzy wynalazki zmieniające świat. Starsze pokolenia, które wychowały się choćby na komiksach Papcia Chmiela, czy filmowych hitach w stylu Powrót do przyszłości lub Kochanie, zmniejszyłem dzieciaki, zwykle fascynowała postać naukowca i tego, czym się zajmuje. Można więc pomyśleć, że autorzy gier komputerowych czy filmów animowanych nie sięgają już chętnie po takiego bohatera. Tym samym obca jest dzieciom fascynacja jego osobą i pracą.

I wreszcie, potwierdzenie w tych badaniach znalazła koncepcja człowieka Johana Huizingi, czyli słynna figura homo ludens (człowieka bawiącego się). Wprawdzie zarówno nauczyciele, jak i rodzice oraz naukowcy zdają sobie sprawę, że nauka poprzez zabawę jest istotna dla dzieci i młodzieży, ale sami niechętnie przyznają temu elementowi odpowiednią rangę. W ankiecie wstępnej, badającej oczekiwania, dzieci i młodzież umieszczały dobrą zabawę na drugim miejscu. W ankiecie cząstkowej, realizowanej już w trakcie trwania projektu, element ten zajmował dalsze miejsce. Wprawdzie w ewaluacji końcowej ten element wciąż zajmuje wysokie miejsce, jednak wydaje się, że mógł w trakcie trwania projektu bardziej dominować.

Szczególnie rzuca się w oczy niedocenianie tego elementu w kontekście działań skierowanych do młodzieży. Nauczycielskie odpowiedzi uplasowały element zabawy na ostatnim miejscu (sic!), gdy tymczasem odpowiedzi młodzieży dawały temu elementowi bardzo wysokie miejsce. Podobnie nie docenili tego elementu naukowcy. I to chyba najważniejszy wniosek. Jeśli o nim zapomnimy, żadne zjazdy, konferencje, dysputy, innowacje nie wpłyną na trwałą zmianę polskiej oświaty. Nie możemy sobie pozwolić na niedocenianie zabawy w procesie przyswajania wiedzy.

Julia Karczewska
ODN Target

poniedziałek, 10 lipca 2017

V Olsztyńska Wystawa Dalii już we wrześniu



V Olsztyńska Wystawa Dalii odbędzie się w dniach 9-10 września 2017 r. na terenie Ośrodka Dydaktyczno-Doświadczalnego UWM. Organizatorem imprezy jest Wydział Biologii i Biotechnologii oraz grupa wolontariuszy M.A.I.K.,wspomagająca działalność szklarni WBiB.

Wystawa poprzedzona będzie wielkimi warsztatami aranżacji kwiatowych, których efekty będziemy mogli podziwiać przez dwa dni.Zapraszamy mieszkańców Olsztyna i okolic do tworzenia instalacji kwiatowych razem z nami - 8 września od godziny 16.00 do 20.00.

W czasie wystawy wybierzemy najpiękniejszą dalię oraz zaproponujemy ciekawe warsztaty.

Teresa Jagielska



A tak było w ubiegłym roku:



piątek, 7 lipca 2017

Nasze pasje - bioróżnorodność malowana na szkle


Butelki maluję od dawna. Inspiracją jest lokalna przyroda: głównie owady i rośliny. Od trzech lat maluję także kamienie i stare dachówki. Sztuka łączy, zarówno w czasie malowania na plenerach w parkach, jak i w czasie wernisażu. Można się spotkać z ludźmi i rozmawiać, także o przyrodzie, o etnografii i sensie. Wiedza jest bogactwem i dobrem ogólnym, warunkującym rozwój cywilizacji, do którego prawo ma każdy. Tak jak woda, powietrze. Nie można więc ograniczać dostępu do wiedzy. Każdy człowiek potrzebuje choć odrobiny filozofii, wiedzy i sztuki. Bo potrzebuje sensu i piękna. Człowiek jest twórcą, nawet lepiąc pierogi czy sprzątając mieszkanie. Dlatego wybrałem proste formy i tani materiał: słoiki i butelki wyrzucone do lasu, stare, niepotrzebne dachówki, polne kamienie. Przy wspólnym malowaniu, na przykład na trawniku w miejskim parku, mówić można ale nie trzeba. Ciszy nie trzeba zabijać słowem. Słów jest zbyt dużo. Mało kto ich słucha. Spotykam się z ludźmi, by w prostej czynności przywracać sens i znaczenie rzeczom pozornie bezwartościowym. I ludziom. Nie tylko słowem przekazujemy treści. Wspólne malowanie jest slow science na prowincji. Dla niektórych słowo prowincja, podwórko stygmatyzuje i ośmiesza. Dla mnie podwórko ma sens jako sposób pełniejszego bycia ze sobą bez zbytniego nadęcia i dworskiej oficjalności. To styl życia, związanego z lokalnością i z trzecią rewolucją technologiczną.

Malowanie butelek jest jak nauka – ma służyć ulepszaniu świata. Jest dla mnie jak chasydzka przypowieść, by za pomocą drobiazgu, jaką jest przywrócona do życia butelka, opowiedzieć o rzeczach ważnych i większych, za pomocą części pokazać całość. Dlatego maluję i przywracam do życia. Nie ma rzeczy i ludzi niepotrzebnych. Są tylko niedostrzeżeni w swym pięknie i wartości.

Dzielenie się jest również podstawowym elementem nauki – jej postęp i rozwój ściśle związany jest z wymianą informacji, spostrzeżeń, wyników badań. Przeciwdziała wykluczeniu i pozwala rozmyślać nad nowym urządzeniem cywilizacji, nową odpowiedzią jak żyć. Na co dzień. W wielkim świecie i na prowincji. Sztuka jest polem działania dla intuicji. Nauka jest polem działania racjonalności. Malujący naukowiec to negocjacje tych dwóch światów.

dr hab. Stanisław Czachorowski



czwartek, 6 lipca 2017

Prezentacja mikroskopu VHX6000

W poniedziałek 10 lipca b.r. o godz. 11:00 w Katedrze Fizjologii Genetyki i Biotechnologii Roślin odbędzie się prezentacja mikroskopu VHX6000. Wstępne informacje o urządzeniu można znaleźć na stronie http://www.keyence.eu/ (proszę na tej stronie wybrać link „microscopes” i odszukać VHX 6000 series). Mikroskop ten produkowany jest głównie z myślą o zastosowaniach technicznych (ocena i pomiary powierzchni elementów różnych urządzeń), ale ze względu na prostotę obsługi i znakomitą głębię ostrości być może okaże się interesujący także dla nas – biologów. Cechą, która mnie w nim zainteresowała jest też możliwość automatycznego liczenia obiektów, a także „rejestracja w 3D” (z moich wcześniejszych doświadczeń wynika, że nie jest to najlepszy mikroskop do fotografowania bardzo drobnych i prawie przezroczystych obiektów).

Miejsce prezentacji będzie zależało od liczby osób nią zainteresowanych (sala 123 albo sala 107 w Fizjologii Roślin), dlatego poproszę o maila najpóźniej w piątek jeśli ktoś z Państwa chciałby uczestniczyć w tej prezentacji. Oczywiście można przynieść ze sobą własne preparaty i wykonać ich mikrofotografie (raczej preparaty typowe dla obserwacji pod binokularem).

Zapraszam serdecznie w imieniu własnym oraz przedstawiciela firmy Keyence – pana Dawida Chojnowskiego,

dr Dariusz Michalczyk

Nasze pasje - niezwykłe rośliny


Moją pasją są rośliny „niezwykłe”. Należą do nich także rośliny kwiatowe rosnące w rejonach wyjątkowo nieprzyjaznych, trudno dostępnych dla człowieka, takich jak Arktyka i Antarktyka. Okołobiegunowe obszary Ziemi w miniaturze od 15 lat są obecne w Szklarni Katedry Fizjologii, Genetyki i Biotechnologii Wydziału Biologii i Biotechnologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.
W naszym laboratorium szklarniowym uprawiamy 16 gatunków, przedstawicieli Caryophyllaceae i Poaceae. Są to:

  • przedstawiciele goździkowatych: 
  • 1. Cerastium alpinum L., 
  • 2. Cerastium arcticum Lge., 
  • 3. Cerastium arvense L., 
  • 4. Colobanthus apetalus (Labill.) Druce, 
  • 5. Colobanthus lycopodioides Griseb, 
  • 6. Colobanthus quitensis (Kunth) Bartl., 
  • 7. Silene involucrata (Chamisso & Schlechtendal) Bocquet, 
  • 8. Sagina procumbens L., 
  • przedstawiciele traw (wiechlinowatych):
  • 9. Deschampsia antarctica Desv., 
  • 10. Deschampsia alpina (L.) Roem. Sch., 
  • 11. Deschampsia cespitosa (L.) Beauv., 
  • 12. Festuca brachyphylla Schultes., 
  • 13. Poa annua L., 
  • 14. Poa alpigena var. vivipara (Malmg.) Schol., 
  • 15. Poa alpina var. vivipara L., 
  • 16. Poa arctica var. vivipara L. 
 Prof dr hab. Irena Giełwanowska



środa, 5 lipca 2017

Japońsko-Polski Kurs Letni pt: "Hydrobiology and inland environmental science in Poland" dla studentów

(zdjęcie z zajęć z poprzednich edycji kursu)
Zapraszam Studentów studiów 2. lub 1. stopnia kształcenia do udziału w atrakcyjnym międzynarodowym Kursie Letnim pt: „Hydrobiology and inland environmental science in Poland”, zorganizowanym przez Uniwersytetu Hokkaido, Wydział Nauk Rybackich i UWM w Olsztynie, Wydział Biologii i Biotechnologii, Katedra Zoologii, który odbędzie się w dniach od 28 sierpnia do 10 września 2017

Udział w Kursie jest bezpłatny

Uczestnikami Kursu będą studenci (cztery osoby) Faculty of Fisheries Sciences, Uniwersytetu Hokkaido (Japonia) i studenci (cztery osoby) UWM w Olsztynie. Każdy uczestnik odbędzie 60 godz. różnych form zajęć dydaktycznych, obejmujących, m.in. realizację jednego naukowego Mini-Projektu.
Studenci uzyskają Zaświadczenie o ukończeniu Kursu i 4 pkty ECTS

Zgłoszenia przyjmowane są do 10 lipca (poniedziałek) 2017!

Zajęcia prowadzone będą przez pracowników Uniwersytetu Hokkaido, i pracowników oraz doktorantów Kat. Zoologii, a także Kat. Ekologii (Wydział Biologii i Biotechnologii), Kat. Ichtiologii (Wydział Nauk o Środowisku) oraz Instytutu Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności, PAN w Olsztynie.
Zajęcia odbywać się będą w Laboratorium Diagnostyki Molekularnej i Katedrze Zoologii. Kurs Letni „Hydrobiology and inland environmental science in Poland” oraz działania towarzyszące wymianie studentów finansowane są przez Faculty of Fisheries Sciences, Hokkaido University oraz Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Wydział Biologii i Biotechnologii odbywają się w ramach Porozumienia o współpracy obu wymienionych Uczelni.

Do pobrania: harmonogram – PDF, Application Form - plik PDF, plik WORD

Prof. dr hab. Alicja Boroń, koordynator
alibo@uwm.edu.pl

Nasze pasje - inspiracje roślinne


Bogactwo świata roślin można pokazać w różny sposób. Uwieczniam rośliny na fotografiach lub w sposób mniej trwały tworzę kompozycje z żywych roślin. Kolekcjonuję również rośliny z różnych stref klimatycznych: rośliny tropikalne, sukulenty, rośliny owadożerne.

Mgr Teresa Jagielska



Dwudziestolecie Wydziału Biologii i Biotechnologii

Ponad 3,5 tys. absolwentów ukończyło Wydział Biologii i Biotechnologii UWM w ciągu 20 lat istnienia. Wydział uczcił jubileusz specjalnym posiedzeniem Rady Wydziału oraz naukowymi warsztatami terenowymi w podolsztyńskich rezerwatach przyrody (29.06-1.07).
W kulminacyjnej uroczystości jubileuszowej w Centrum Konferencyjnym udział wzięła Rada Wydziału Biologii i Biotechnologii, przedstawiciele władz uczelni, emerytowani pracownicy wydziału, przedstawiciele władz miasta i województwa oraz placówek naukowych współpracujący z wydziałem.
Wydział został powołany uchwałą z 6 grudnia 1996 r. Senatu Akademii Rolniczo-Technicznej im. M. Oczapowskiego, ale jego korzenie sięgają roku 1950, kiedy w ówczesnej Wyższej szkole Rolniczej (z której wykształciła się następnie ART) na Wydziale Rolniczym powołano Katedrę Botaniki oraz Katedrę Fizjologii Roślin. W tym samym roku na Wydziale Zootechnicznym powołano Katedrę Biologii Zwierząt, podzieloną następnie na Katedrę Zoologii oraz Katedrę Fizjologii Zwierząt Domowych. W 1966 r. powstał Instytutu Biologii Stosowanej. Jego kadrę tworzyli pracownicy naukowi wydziałów: Rolniczego, Zootechnicznego, Weterynaryjnego, Mleczarskiego oraz Rybackiego.
Wydział Biologii rozpoczął funkcjonowanie 1 września 1997 r. Pierwszym dziekanem została prof. dr hab. Jadwiga Przała, a prodziekanami dr hab. Tadeusz Korniak i dr hab. Czesław Hołdyński. Kadrę stanowiło 54 nauczycieli akademickich, wśród których było 8 profesorów, 9 doktorów habilitowanych, zatrudnionych na stanowiskach profesora ART, 18 adiunktów ze stopniem doktora, 18 asystentów z tytułem magistra oraz 2 wykładowców. Pierwszym nowym obiektem była nowoczesna szklarnia o powierzchni 300 m2. Jej budowę zainicjował Wydział Rolnictwa i Kształtowania Środowiska. Szklarnia wraz z Katedrą Fizjologii i Biochemii Roślin została włączona w strukturę Wydziału Biologii.
Prof. Jadwiga Przała, pierwszy dziekan wydziału, tak wspomina początki jego funkcjonowania:
- Było trudno. Nie mieliśmy specjalnych pomieszczeń. Obecna nasza siedziba zaczęła się budować dopiero w 2000 r. Niemal od razu wystąpiliśmy o uprawnienia doktorskie i dostaliśmy je szybko, bo już w 1999 roku. Później już był Uniwersytet, dołączyli do nas koledzy z Wyższej Szkoły Pedagogicznej. Wystąpiliśmy o uprawnienia habilitacyjne i uzyskaliśmy je w 2001 r. Budowało się nasze Collegium Biologiae. Mogliśmy się wszyscy przenieść do Kortowa. Tak szybko upłynęło te 20 lat! – kończy prof. Przała.
W 2008 r., dzięki dofinansowaniu MNiSW, w wykupionym od Polskiej Akademii Nauk i wyremontowanym budynku przy ul. Prawocheńskiego ze środków Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, wydział uruchomił nowoczesne międzywydziałowe Laboratorium Diagnostyki Molekularnej wyposażone w aparaturę badawczą wartości ponad 13 mln zł. Była to jedna z najnowocześniejszych jednostek badawczych w kraju.
Obecny dziekan prof. Tadeusz Kamiński za najważniejsze fakty z dwudziestolecia wydziału uznaje uzyskanie przez niego pełnych uprawnień akademickich w biologii i do doktoryzowania w biotechnologii, przyznanie kategorii naukowej A oraz instytucjonalnej oceny wyróżniającej. 
- Naszą wizytówka naukową, dzięki której jesteśmy rozpoznawalni w świecie jest biologia rozrodu zwierząt, biologia i fizjologia nasion, cytogentyka. Tym głównie zajmują się nasi naukowcy. Jakie stawiamy sobie zadania na przyszłość? Chcemy robić to, co należy do wydziału, możliwie jak najlepiej – prowadzić badania naukowe, zajęcia ze studentami, otrzymać dobry wynik w najbliższej parametryzacji i utrzymać kategorię naukową A – podkreśla prof. Kamiński.
Podczas uroczystości władze wydziału odznaczyły okolicznościowymi jubileuszowymi medalami osoby szczególnie zasłużone dla wydziału, władze uczelni, emerytowanych pracowników naukowych, osoby wchodzące w skład kolegiów dziekańskich w ciągu 20 lat. Wśród osób wyróżnionych znalazła się mgr Teresa Jagielska, pracownica Katedry Fizjologii i Biotechnologii Roślin, pracująca w wydziałowej szklarni, jedna z pomysłodawczyń i organizatorek corocznej wystawy dalii w Kortowie,
- Cieszę się że wydział docenia moją pracę, moje pasje. Pracuję z roślinami i moje życie kręci się wokół nich. Uwieczniam je także na zdjęciach. Szczególnie zachwyca mnie piękno roślin tropikalnych. Mamy małą kolekcje takich roślin w szklarniach. Od kilku lat mamy też kolekcję dalii na naszym wydziale, które stały się inspiracją do organizacji wystaw\. W tym roku odbędzie się już 5. wystawa dalii – opowiada mgr T. Jagielska..
Uroczystemu posiedzeniu rady Wydziału Biologii i Biotechnologii towarzyszyła wystawa w holu Centrum Konferencyjnego , pokazująca pozazawodowe pasje pracowników wydziału. Wystawa prezentowała m.in. drzewa bonsai, fotografie, obrazy, kompozycje kwiatowe, rękodzieło.
Wydział Biologii i Biotechnologii tworzy 9 katedr oraz Laboratorium Diagnostyki Molekularnej. W ostatniej ocenie parametrycznej jednostek naukowych, prowadzonej przez MNiSW od 2013 r. wydział został sklasyfikowany w kategorii naukowej A. Na WBiB jest zatrudnionych: 16 nauczycieli akademickich z tytułem profesora, 19 nauczycieli akademickich ze stopniem doktora habilitowanego, 42 nauczycieli akademickich (adiunkci i asystenci) ze stopniem doktora, 6 wykładowców, w tym 5 ze stopniem doktora i 1 z tytułem magistra oraz 32 pracowników niebędących nauczycielami akademickimi. Od czasu uzyskania uprawnień akademickich, na WBiB odbyło się 169 promocji na stopień doktora; 51 na stopień doktora habilitowanego; 29 nauczycielom nadano tytuły profesora nauk biologicznych.
Wydział Biologii ii Biotechnologii jest szeroko znany z wielu działań popularyzujących wiedzę o naukach biologicznych. Bierze udział w corocznej ogólnopolskiej akcji Noc Biologów, ogólnoeuropejskim Dniu Fascynujących Roślin, uczestniczy w Olsztyńskich Dniach Nauki i Sztuki. Od kilku lat organizuje w wydziałowych szklarniach wystawy dalii, na które ściągają hodowcy tych kwiatów z całej Polski.
mah
źródło: http://www.uwm.edu.pl/egazeta/xx-lecie-wydzialu-biologii-biotechnologii-uwm

wtorek, 4 lipca 2017

Nasze pasje - moja mała pasja


Oto "dzieła" pseudomalarki, będące wyrazem chęci widzenia świata kolorowego, innego i czasem chociaż trochę odbiegającego od codzienności.

Prof. dr hab. Anita Franczak

Nasze pasje - kolekcja jokerów, fotografie ptaków


Kolekcja Jokerów

Kolekcja licząca 15 tys. szt. z całego świata najstarsze ponad stuletnie, Przykładowe egzemplarze.

Fotografie ptaków:  świstun, łęczak, sieweczka rzeczna,  nur czarnoszyi

mgr Krzysztof Lewandowski 
Katedra Ekologii i Ochrony Środowiska

Nasze pasje - grzyby, grzybki


Inspiracją do gromadzenia „rzeczy różnych” (początkowo ozdób) o tematyce mykologicznej były zbiory opracowań popularno-naukowych i poradników kulinarnych poświęconych grzybom wielkoowocnikowym. Większość bliskich mi osób wie, że nie zajmuję się nimi naukowo, ale kiedyś bardzo chciałam. Pierwsze moje kroki, jako początkujący mykolog, stawiałam przy boku Pani Profesor Barbary Gumińskiej, a następnie przy Paniach: Profesor Alinie Skirgiełło i Profesor Marii Lisiewskiej. Jednak okoliczności sprawiły, że problematyką badawczą znacznie odbiegam od mykosocjologii. Moje zbiory są więc namiastką wcześniejszych zainteresowań. Zbiory te sukcesywnie rosną (aktualnie 207 sztuk) dzięki prezentom od rodziny, współpracowników i znajomych. Wszystkie są dla mnie ważne, a liczne wiążą się z konkretnymi okolicznościami.

Bardzo cenię sobie: serwetki i obrączki do serwetek wykonane przez moje doktorantki (dr K. Góralską i dr J. Pacyńską); grzyby „z żabką” zrobione z gliny przez Indian z Panamy – przywiezione przez dr. G. Fiedorowicza; porcelanowego muchomora z napisem „Nie truj”, którego dostałam od Pani Profesor Kostyry (może posłużyć do przerwania nudnego monologu lub zrzędzenia partnera, a może okazać się skuteczny podczas egzaminowania) oraz bajki, które podarowała mi moja wnuczka Dominika i leśnego ludzika z Norwegii od Piotra.

Prof. dr hab. Maria Dynowska



poniedziałek, 3 lipca 2017

Nasze pasje - Kubki - kolekcja ze świata


Kolekcję zapoczątkował mały niepozorny kubeczek, malowany ręcznie, sprzed II wojny światowej z wizerunkiem Kolegiaty w Dobrym Mieście. Ma on dla mnie wartość sentymentalną, gdyż otrzymałam go w prezencie od zaprzyjaźnionej osoby, której nie ma już wśród nas. Kolejne "zasiedlały" kolekcję najczęściej jako pamiątki z podróży własnych lub od zaprzyjaźnionych osób. Miło jest obecnie wypić kawę jednego dnia w Nowym Yorku czy Bostonie a może w Monachium?

Cała kolekcja liczy prawie 380 kubków i kubeczków, dzwoneczków  i naparstków. Są to kubki klasyczne w kształcie ale również przestrzenne, niespotykane. Wielkości przedmiotów z czasem się zmniejszały, wraz z malejącym miejscem do eksponowania kolekcji.

Kubki można podzielić na grupy:
1. miasta
2. państwa
3. krainy geograficzne
4. kolekcja Radia Olsztyn
5. kubki tematyczne
6. kubki dziecięce.

Marzy mi się cała ściana z wyeksponowanymi moimi kubeczkami - a już jest co oglądać.

dr hab. Anna Biedunkiewicz


niedziela, 2 lipca 2017

Nasze pasje - w górach jest wszystko…


Moja pasja do gór zrodziła się wiele lat temu w Bieszczadach. Chodząc po górskich szlakach można podziwiać nie tylko piękno krajobrazu ale i wspaniałą roślinność. Często idąc szlakiem przechodzimy obok „zwykłych zarośli”, w których można przy odrobinie chęci spotkać prawdziwe roślinne i nie tylko piękności. Wielokrotnie spotykałem się ze zdziwieniem turystów, którym pokazywałem bieszczadzkie storczyki – To tu coś tak pięknego rośnie? To storczyki rosną nie tylko w doniczkach? Te ulotne chwile spędzone w górach warto też uwiecznić, aby w długie zimowe wieczory cieszyć się zerkając na kolorowe fotografie.

dr Grzegorz Fiedorowicz



sobota, 1 lipca 2017

Nasze pasje - moje rękodzieło


- ozdoby choinkowe
- jaja wielkanocne
- torby szydełkowe
- malowana butelka z lampkami

 Elżbieta Wilińska





Nasze pasje - świnki


Powstanie zbioru świnek zostało zainspirowane naukowymi zainteresowaniami prof. dr hab. Renaty Ciereszko, która przez wiele lat pracowała - i nadal pracuje - z tymi inteligentnymi zwierzętami. Zbiór ten obejmuje świnki z różnych stron świata, wykonane z najróżniejszych materiałów, pełniące różne funkcje i znajdujące zastosowanie w najróżniejszych sferach życia człowieka. Obok najbardziej popularnych i licznie reprezentowanych świnek skarbonek, zbiór ten zawiera świnki-mydełka, świnki-witraże, świnki kokosowe, kamienne, szklane, metalowe, drewniane, plastikowe czy pluszowe. Znajdują się w nim również świnki tańczące, śpiewające, świnki głośniki, świnki kapcie, świnki poduszki, patelnie, doniczki i wiele, wiele innych.

Pełny zbiór można będzie obejrzeć w Kortowie we wrześniu 2017 w czasie Europejskiej Nocy Naukowców.

Eksponaty pochodzące ze zbiorów prof. dr hab. Renaty Ciereszko
Katedra Fizjologii Zwierząt, Laboratorium Diagnostyki Molekularnej