środa, 8 lipca 2026

Charakterystyka bioaerozoli mikrobiologicznych emitowanych przez sortownie odpadów komunalnych

Grafika wygenerowana przez Chat GPT


Dynamiczny rozwój cywilizacyjny, nieustanny wzrost liczby ludności oraz rosnąca konsumpcja generują miliony ton odpadów, z którymi codziennie muszą radzić sobie zakłady komunalne. Choć zazwyczaj kojarzymy te miejsca z nieprzyjemnym zapachem, to prawdziwe zagrożenie pozostaje niewidoczne dla oka. Chodzi o zanieczyszczenia mikrobiologiczne powietrza, czyli tak zwane bioaerozole. Ta unosząca się w powietrzu biologiczna chmura składa się z mikroskopijnych organizmów oraz ich metabolitów, tworząc unikalne środowisko wokół sortowni odpadów. Przemieszczające się z wiatrem mikroorganizmy stanowią istotne, choć wciąż niewystarczająco zbadane zagrożenie dla zdrowia ludzi. W skład bioaerozolu komunalnego wchodzi ogromna różnorodność mikroorganizmów, obejmująca bakterie, wirusy, grzyby pleśniowe oraz drożdże. Do najczęściej identyfikowanych należą bakterie wywołujące groźne zakażenia, takie jak gronkowce, pałeczki Salmonella, Escherichia coli, Klebsiella czy Enterococcus
(Gotkowska – Płachta i in. 2008, 2013; Korzeniewska i in. 2008; Krajewski i in. 2001; Michalak i Pawlas 2012; Wolny – Koładka i Malinowski 2015). Towarzyszą im wirusy (WZW typu A,B,C, Coxsackie A,B) odpowiadające za infekcje układu pokarmowego i wątroby oraz wszechobecne grzyby pleśniowe najczęściej z rodzaju Aspergillus, Penicillium, Cladosporium, Alternaria i Candida (Brągoszewska i in. 2019; Gołofit – Szymczak i Zapór 2007; Michałkiewicz i in. 2016). Stały kontakt z tak zanieczyszczonym powietrzem może wywołać szereg negatywnych skutków zdrowotnych, od chorób układu oddechowego, pokarmowego i nerwowego, przez reakcje alergiczne, aż po infekcje skórne, stany zapalne, a w skrajnych przypadkach nawet nowotwory.

Aby dokładnie rozpoznać zanieczyszczenia związane z emisją bioaerozoli
w Katedrze Inżynierii Ochrony Wód i Mikrobiologii Środowiskowej, w ramach pracy magisterskiej pod kierunkiem dr hab. inż. A. Gotkowskiej – Płachty, prof. UWM, przeprowadzono badania jakości i składu powietrza pobranego na terenie oraz w otoczeniu sortowni odpadów komunalnych. Stanowiska badawcze wyznaczono bezpośrednio na terenie zakładu, wewnątrz hal sortowania śmieci oraz poza granicami obiektu, a ich wybór ściśle uzależniono od aktualnej prędkości i kierunku wiatru. Do pobierania próbek powietrza posłużył specjalistyczny aparat ssący MAS-100 ECO™, który zasysał precyzyjnie określone objętości powietrza bezpośrednio na podłoża mikrobiologiczne. Po okresie inkubacji
w laboratorium zliczano wyhodowane kolonie mikroorganizmów oraz przeprowadzono ich identyfikację metodami klasycznymi i molekularnymi. Ważną częścią badań było również przetestowanie wyizolowanych bakterii pod względem ich oporności na wybrane antybiotyki stosowane w medycynie.

Wyniki analiz laboratoryjnych jednoznacznie wykazały, że powietrze wewnątrz
i w pobliżu sortowni odpadów komunalnych zawiera liczne mikroorganizmy. Dominowały
w nim bakterie heterotroficzne mezofilne i psychrofilne, grzyby pleśniowe oraz bakterie hemolizujące, czyli zdolne do niszczenia krwinek. Co kluczowe, największe liczebności mikroorganizmów notowano bezpośrednio na terenie obiektów oraz wewnątrz zamkniętych hal przeróbki odpadów. Im dalej oddalano się od zakładów, tym liczebność drobnoustrojów wyraźnie spadała. Analiza statystyczna potwierdziła, że ogólny poziom zanieczyszczenia mikrobiologicznego utrzymywał się na stabilnym, wysokim poziomie przez cały czas trwania badań, niezależnie od pory roku czy miesiąca. W powietrzu sortowni odpadów głównym składnikiem biologicznym powietrza okazała się laseczka Bacillus cereus oraz kropidlak, czyli grzyb z rodzaju Aspergillus. Obecność tylu bakterii z rodzaju Bacillus jest związana z ich naturalną funkcją w przyrodzie, polegającą na aktywnym udziale w rozkładzie materii organicznej podczas przetwarzania odpadów.

Dzięki nowoczesnym technikom molekularnym jak fluorescencyjna hybrydyzacja
in situ  (FISH) w badanym powietrzu oznaczono miliony komórek bakterii, w tym setki
i tysiące bakterii należących do rodziny Enterobacteriaceae oraz pochodzenia kałowego jak Escherichia coli. Jest to klasyczny wskaźnik zanieczyszczenia organicznego, udowadniający bezpośredni wpływ składowanych odpadów na jakość wdychanego powietrza.

Najbardziej alarmującym elementem całego projektu badawczego okazało się jednak zjawisko antybiotykooporności wśród wykrytych mikroorganizmów. Drobnoustroje bytujące w śmieciach i ściekach mają stały kontakt z wyrzucanymi przez ludzi resztkami leków, przez co wypracowują potężne mechanizmy obronne. Aż od 12% do 83% szczepów bakterii z rodzaju Bacillus wyizolowanych za sortownią odpadów wykazało całkowitą oporność na klindamycynę, powszechnie stosowaną w leczeniu zakażeń dróg oddechowych. Te same bakterie najsłabiej radziły sobie z ciprofloksacyną. Jeszcze gorsze wyniki odnotowano w przypadku ziarniaków, w tym gronkowców, zebranych przy bramie wyjazdowej sortowni odpadów. Tamtejsze szczepy w skrajnych przypadkach wykazywały aż stuprocentową oporność na erytromycynę, wykazując wrażliwość jedynie na nieliczne, specjalistyczne antybiotyki. Te niepokojące dane dowodzą, że zakłady komunalne stają się inkubatorami wielolekoopornych bakterii. Uzyskane wyniki badań potwierdzają potrzebę wprowadzenia regularnego monitorowania czystości mikrobiologicznej powietrza oraz stosowania nowoczesnych systemów filtracji powietrza jako działania ograniczające narażenie pracowników i mieszkańców okolicznych terenów na szkodliwe czynniki biologiczne.

Klaudia Pszczółkowska

Katedra Inżynierii Ochrony Wód i Mikrobiologii Środowiskowej, Wydział Geoinżynierii, Uniwersytet Warmińsko – Mazurski w Olsztynie, ul. Romana Prawocheńskiego 1,
10 – 720 Olsztyn,
klaudia.pszczolkowska@student.uwm.edu.pl

Literatura:

1.      Brągoszewska E., Biedroń I., Hryb W. 2019. Jakość powietrza i potencjalne zagrożenia dla zdrowia wynikające z narażenia na aerozol bakteryjny w zakładzie sortowania odpadów położonym w regionie górskim południowej Polski, wokół którego rozciąga się wiele obszarów wiejskich. Politechnika Śląska., 10: 1 – 11. http://dx.doi.org/10.3390/atmos10070360.

2.      Gołofit – Szymczak M., Zapór L. 2007. Zagrożenia biologiczne w oczyszczalniach ścieków komunalnych. Bezpieczeństwo Pracy., 1 – 3.

3.      Gotkowska-Płachta A., Filipkowska Z., Korzeniewska E., Janczukowicz W., Dixon B., Gołaś I., Szwalgin D. 2013. Airborne microorganisms emitted from wastewater treatment plant treating domestic wastewater and meat processing industry wastes. CLEAN Soil Air Water 41, 5, 429–436. https://doi.org/10.1002/clen.201100466.

4.      Gotkowska – Płachta A., Filipkowska Z., Korzeniewska E., Janczukowicz W. 2008. Zanieczyszczenia mikrobiologiczne powietrza atmosferycznego na terenie i w otoczeniu oczyszczalni ścieków z systemem stawów napowietrzanych i stabilizacyjnych. Instytut Melioracji i Użytków Zielonych w Falentach., 8: 83 – 98.

5.      Korzeniewska E., Filipkowska Z., Gotkowska – Płachta A., Janczukowicz W., Rutkowski B. 2008. Bacteriological pollution of the atmospheric air at the municipal and dairy wastewater treatment plant area and in its surroundings. Polish Academy of Sciences in Zabrze., 34: 13 – 23.

6.      Krajewski J.A., Szarapińska – Kwaszewska J., Dudkiewicz B., Cyprowski M. 2001. Drobnoustroje żywe występujące w powietrzu na stanowiskach pracy w zakładach zajmujących się utylizacją odpadów komunalnych. Medycyna Pracy., 52: 343 – 349.

7.      Michalas A., Pawlas K. 2012. Wpływ aerozolu biologicznego z oczyszczalni ścieków na zdrowie pracowników i okolicznych mieszkańców – analiza literaturowa. Medycyna Środowiskowa – Environmental Medicine., 15: 116 – 122.

8.      Michałkiewicz M., Kruszelnicka I., Ginter – Kramarczyk D., Mizerna – Nowotna P. 2016. Uciążliwość odorowa i mikrobiologiczna oczyszczalni ścieków – studium przypadku. Ochrona Środowiska., 38: 41 – 48.

9.      Wolny – Koładka K., Malinowski M. 2015. Ocena zanieczyszczenia mikrobiologicznego powietrza na terenie zakładu przetwarzania odpadów komunalnych. Uniwersytet Rolniczy w Krakowie., 22: 175 – 183. DOI:10.2428/ecea.2015.22(2)14


*  *  *
Mgr Klaudia Pszczółkowska jest tegoroczną absolwentką kierunku Mikrobiologia na Wydziale Biologii i Biotechnologii UWM w Olsztynie.

poniedziałek, 8 czerwca 2026

Złota dziesiątka XLI Olimpiady Wiedzy Ekologicznej

Uczestnicy finału krajowego z woj. warmińsko-mazurskiego.

Finał krajowy Olimpiady Wiedzy Ekologicznej w Warszawie. 5 z 6 naszych uczestników ma tytuł finalisty . Uczennica Oliwia Zbróg - pierwsze miejsce po teście pisemnym. A po finale taka miła informacja:

"Główny Komitet Olimpiady Wiedzy Ekologicznej składa wyrazy uznania i gratulacje, z racji tego ,że reprezentantka woj. warmińsko-mazurskiego Oliwia Zbróg znalazła się w zacnym gronie laureatów XLI edycji naszej Olimpiady!

W załączeniu przesyłamy listę Złotej dziesiątki....spośród 8.500 uczestników XLI OWE!"

Złota  dziesiątka XLI  Olimpiady Wiedzy Ekologicznej (2026)

1.     Maksymilian Markiewicz- kl. III –I Liceum Ogólnokształcącego im. Kazimierza Jagiellończyka – Sieradz – woj. łódzkie, opiekun merytoryczny Ewa Rębowska

2.     Karolina Barczyk—kl. III- I Liceum Ogólnokształcące im. Marcina Kromera- Gorlice- woj. małopolskie, opiekun merytoryczny Bogusław Matała

3.     Szymon Czerko- kl. IV- Katolickie Liceum Ogólnokształcące im. C.K. Norwida- Biała Podlaska- woj. lubelskie, opiekun merytoryczny Elżbieta Komosa

4.     Zuzanna Staś-kl. IV- I Liceum Ogólnokształcące im. A. Mickiewicza- Prudnik- woj. opolskie, opiekun merytoryczny Ireneusz Grzegocki

5.     Florentyna Bolibok—kl. IV- III Liceum Ogólnokształcące im. Unii Lubelskiej- Lublin-woj. lubelskie, opiekun merytoryczny Sylwia Trzcińska

6.     Oliwia Zbróg - kl. III- Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. K. Jagiellończyka, Elbląg, woj. warmińsko-mazurskie, opiekun merytoryczny- Katarzyna Zarzeczna

7.     Patryk Mikos-kl. III-Liceum Ogólnokształcące im. św. Jadwigi Królowej- Kielce- woj. świętokrzyskie- opiekun merytoryczny- Iwona Paluch

8.     Dawid Kaim- kl. IV Zespół Szkół Elektryczno-Mechanicznych- Nowy Sącz- woj. małopolskie, opiekun merytoryczny Edyta Nowak

9.     Przemysław Banaś- kl. III Akademickie Liceum ogólnokształcące politechniki Śląskiej- Rybnik, woj. śląskie, opiekun merytoryczny -Joanna Malara

10.Natalia Religa- kl. III Samorządowe Liceum Ogólnokształcące im. C. K. Norwida- Staliwa Wola- woj. podkarpackie, opiekun merytoryczny Beata Piasta-Jaźwińska


sobota, 30 maja 2026

Ćwiczenia terenowe z zoologii bezkręgowców




Po co są zajęcia terenowe z zoologii bezkręgowców? To nie tylko jeden z wielu przedmiotów, to także okazja poznawania gatunków w ich naturalnym środowisku i okazja by za pomocą przykładów (spotkane gatunki) rozmawiać o szerszych i bardziej uniwersalnych procesach biologicznych. Biologia to nauka o życiu, a życie poznaje się nie tylko w sterylnym laboratorium lecz i w terenie. Tam, gdzie można się ubrudzić błotem, gdzie bywają komary, pokrzywa i kleszcze i gdzie trzeba się nachodzić. I nigdy nie wiemy co spotkamy. Każda wyprawa jest przygoda odkrywców.

Na jedno z ćwiczeń terenowych wybraliśmy się ze studentami pierwszego roku biologii pociągiem do rezerwatu „U źródeł rzeki Łyny”. W rezerwacie biologia przestaje być zbiorem definicji, a staje się doświadczeniem, które czuje się w nogach, w dłoniach i w uważnym spojrzeniu. Tego dnia przeszliśmy ponad dziesięć kilometrów – niby zwykły spacer, a jednak pełen zatrzymań, schylania się nad trawą, nasłuchiwania, porównywania, dyskutowania. Kilka godzin wspólnego wędrowania zamieniło się w żywą lekcję zoologii bezkręgowców, taką, której nie da się przeprowadzić w żadnej sali wykładowej. Są to doświadczenia, do których wraca się na Sali ćwiczeniowej.

Teren uczy inaczej. Wymaga cierpliwości, pokory i gotowości na niespodzianki. Chrabąszcz majowy leżący na ścieżce, połyskująca granatowo oleica maszerująca powoli przez mech, świerszcze zdradzające swoją strydulacją, ważki przecinające powietrze jak precyzyjne, ewolucyjne konstrukcje, chruściki żyjące w strumieniu, żylenice unoszące się nad wodą – każdy z tych momentów był małym odkryciem. Nie z podręcznika, nie z ilustracji, ale z bezpośredniego spotkania, które zostaje w pamięci, bo jest prawdziwe. Gatunek, jako pretekst i rekwizyt do biologicznej opowieści.

Wspólne chodzenie, rozmowy, żarty, dzielenie się obserwacjami i wątpliwościami tworzą coś więcej niż tylko zajęcia. To budowanie zespołu, w którym każdy patrzy inaczej, ale wszyscy uczą się od siebie nawzajem. Wysiłek – zmęczenie, pot, czasem błoto – nie przeszkadza, a wręcz wzmacnia poczucie, że wiedza zdobyta w terenie ma swoją wagę. Jest wypracowana, a nie podana.

Tak właśnie studiuje się biologię: w ruchu, w terenie, wśród zapachów lasu i chłodu źródlanej wody, w towarzystwie owadów, które nie wiedzą, że są bohaterami naszych zajęć. Wspólna wyprawa do źródeł Łyny była przypomnieniem, że nauka zaczyna się od ciekawości, a ciekawość najlepiej rozwija się tam, gdzie życie toczy się swoim własnym rytmem – poza murami uczelni, na ścieżkach, które prowadzą nie tylko przez las, ale też w głąb biologicznego zrozumienia świata.

Stanisław Czachorowski





sobota, 25 kwietnia 2026

Studenci biologii I i II roku odwiedzili płockie ZOO!

 

W ramach zajęć z herpetologii oraz różnorodności i systematyki kręgowców nasi studenci, pod opieką dr hab. Ireny Grześ, prof. UWM oraz dr. Karola Komosińskiego, odbyli 24 kwietnia wizytę studyjną w Miejskim Ogrodzie Zoologicznym w Płocku.

Była to świetna okazja, by zobaczyć z bliska gatunki, o których na co dzień uczą się na wykładach i ćwiczeniach. Największe wrażenie zrobił na wszystkich waran, dumnie pozujący do zdjęcia ze swoim opiekunem — spotkanie, które długo pozostanie w pamięci uczestników.

Takie wyjazdy to nie tylko nauka, ale też inspiracja i możliwość spojrzenia na biologię z perspektywy praktyki terenowej.








poniedziałek, 13 kwietnia 2026

Wojewódzki etap Olimpiady Wiedzy Ekologicznej w Olsztynie, 11 kwietnia 2026

 

Laureaci etapu okręgowego 41. Olimpiady Wiedzy Ekologicznej w Olsztynie.
 
W sobotę, 11 kwietnia 2026 r. w Collegium Biologiae na Wydziale Biologii i Biotechnologii, odbył się wojewódzki etap 41 Olimpiady Wiedzy Ekologicznej. Na okręgowe eliminacje przyjechało 21 uczniów ze szkół średnich woj. warmińsko mazurskiego. Uczniów i nauczycieli przywitała dr hab. Dorota Juchno, prof. UWM prodziekan do spraw studenckich i promocji. Uczniowie w ciągu godziny odpowiadali na pytania pisemnego testu a następnie sześcioro, którzy przeszli do etapu ustnego,  odpowiadało na przygotowane pytania.

Wiedzę uczniów oceniało jury w składzie:

  • dr hab. Irena Grześ, prof. UWM (przewodnicząca jury), Wydział Biologii i Biotechnologii, UWM w Olsztynie
  • dr inż. Agnieszka Drapiewska, Zespół Parków Krajobrazowych Pojezierza Iławskiego i Wzgórz Dylewskich w Jerzwałdzie, Kierownik ds. edukacji, turystyki i rekreacji
  • dr Krzysztof Błaszczak, Warmińsko-Mazurski Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Elblągu, kierownik ECEE, konsultant ds. chemii i oceniania W-MODN w Elblągu
  • Aneta Maszczak, Doradca metodyczny w zakresie biologii, Warmińsko-Mazurski Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Olsztynie
  • Alicja Maria Szarzyńska, Nauczyciel konsultant, Warmińsko-Mazurski Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Olsztynie

W czasie, gdy uczniowie rozwiązywali test, nauczyciele uczestniczyli w warsztatach praktycznych, dotyczących pszczoły miodnej i dziki zapylaczy, przygotowane przez Zespół Parków Krajobrazowych Pojezierza Iławskiego i Wzgórz Dylewskich.

Laureatami okręgowego etapu 41 Olimpiady Wiedzy Ekologicznej w Olsztynie zostali:

  1. Oliwia Wiktora Zbróg (II Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Kazimierza Jagiellończyka w Elblągu)
  2. Błażej Bogdan Kaczorek (I Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Elblągu)
  3. Maria Wiktoria Kaczmarek (I Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Elblągu)
  4. Aleksander Ickiewicz (II Liceum Ogólnokształcące im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w Olsztynie)
  5. Bartosz Szewczak (Uniwersyteckie XII Liceum Ogólnokształcące im. Marii i Georga Dietrichów W Olsztynie)
  6. Filip Szadziun (Liceum Ogólnokształcące im S. Żeromskiego w Bartoszycach)

Laureaci wezmą udział w etapie ogólnopolskim w dniach 6-7 czerwca 2026 r. w Warszawie                         

Pozostali uczestnicy etapu wojewódzkiego:

  • Hanna Maciejewska (Salezjańskie Liceum Ogólnokształcące im. św. Dominika Savio, Ostróda)
  • Gabriela Gobcewicz (Salezjańskie Liceum Ogólnokształcące im. św. Dominika Savio, Ostróda)
  • Lena Krzemińska (I Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Elblągu)
  • Lilianna Biller (III Liceum Ogólnokształcące im. Jana Pawła II w Elblągu)
  • Emilia Kierzkowska (III Liceum Ogólnokształcące im. Jana Pawła II w Elblągu)
  • Maja Weronika Polkowska (III Liceum Ogólnokształcące im. Jana Pawła II w Elblągu)
  • Natasha Niemcewicz (II Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Kazimierza Jagiellończyka w Elblągu)
  • Anna Maria Myśliwiec (II Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Kazimierza Jagiellończyka w Elblągu)
  • Karolina Mandywel (Liceum Ogólnokształcące im S. Żeromskiego w Bartoszycach)
  • Hanna Kłosińska (II Liceum Ogólnokształcące im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w Olsztynie)
  • Cezary Wiloch (Uniwersyteckie XII Liceum Ogólnokształcące im. Marii i Georga Dietrichów W Olsztynie  
  • Bartłomiej Goluch (Uniwersyteckie XII Liceum Ogólnokształcące im. Marii i Georga Dietrichów W Olsztynie)
  • Jarema Marciszak (Zespół Szkół z Ukraińskim Językiem Nauczania w Górowie Iławeckim)
  • Wiktoria Petrochenko (Zespół Szkół z Ukraińskim Językiem Nauczania w Górowie Iławeckim)
  • Ksenia Szumna (Zespół Szkół z Ukraińskim Językiem Nauczania w Górowie Iławeckim).

 Nagrody dla uczestników i laureatów ufundowali:

  • Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie)
  • Urząd Marszałkowski Województwa Warmińsko-Mazurskiego

oraz

  • Wydział Biologii i Biotechnologii UWM w Olsztynie
  • Warmińsko-Mazurski Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Olsztynie
  • Warmińsko-Mazurski Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Elblągu

Uczniom towarzyszyli nauczyciele:

  • Jolanta Otręba, II L.O im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, ul. R.K. Małłków 3, 10-113 Olsztyn
  • Ewa Cygan-Sidorkiewicz I L.O. im J. Słowackiego w Elblągu, ul. Pocztowa 2, 82-300 Elbląg
  • Katarzyna Zarzeczna II L.O. z od. Dwujęzycznymi im. K. Jagiellończyka, ul. Królewiecka 42, 82-300 Elbląg
  • Ewa Piwcewicz III L.O. im. Jana Pawła II, ul. Browarna 1, 82-300 Elbląg
  • Aneta Roś-Kozłowska L.O. im S. Żeromskiego, ul. Boh. Monte Casino 9, 11-200 Bartoszyce
  • Witold Kozubel Zespół Szkół z Ukraińskim Językiem Nauczania w Górowie Ił., ul. Szkolna 6, 11-220 Górowo Iławeckie
  • Alicja CiunelisZespół Szkół Salezjańskich, Salezjańskie L.O. im. Św. Dominika Savio, ul. Św. Dominika Savio  1, 14-100 Ostróda

Laureaci z nauczycielami i członkami jury


Relację z wydarzenia przygotowało Radio Olsztyn (https://radioolsztyn.pl/mlodzi-pasjonaci-ekologii-rywalizowali-w-olsztynie-najlepsi-pojada-do-warszawy/01868339)


czwartek, 26 marca 2026

Etap Okręgowy, Olimpiada Wiedzy Ekologicznej 2026, Olsztyn

 


W dniu 11 kwietnia 2026 r. (sobota) w Olsztynie odbędzie się wojewódzki (okręgowy) etap Olimpiady Wiedzy Ekologicznej. Do testu o godz. 10:00 przystąpi się 21 uczniów z 8 szkół z woj. warmińsko-mazurskiego: z Olsztyna (2 szkoły), Elbląga (3 szkoły), Bartoszyc, Górowa Iławeckiego i Ostródy.

Siódemka najlepszych uczestników etapu okręgowego jak reprezentacja naszego województw pojedzie do Warszawy etap centralny OWE, który odbędzie się w dniach 6-7 czerwca 2026 r.


Prace i odpowiedzi ustne ocenia będzie jury w składzie:
  • dr hab. Irena Grześ, prof. UWM (Przewodnicząca jury), Wydział Biologii i Biotechnologii, UWM w Olsztynie
  • dr hab. Dorota Juchno, prof. UWM, Wydział Biologii i Biotechnologii, UWM w Olsztynie
  • dr inż. Agnieszka Drapiewska, Zespół Parków Krajobrazowych Pojezierza Iławskiego i Wzgórz Dylewskich w Jerzwałdzie, Kierownik ds. edukacji, turystyki i rekreacji
  • dr Krzysztof Błaszczak, Warmińsko-Mazurski Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Elblągu, kierownik ECEE, konsultant ds. chemii i oceniania W-MODN w Elblągu
  • Justyna Raczyńska, Starszy specjalista ds. wdrażania i rozliczania projektów, Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie
  • Aneta Maszczak, Doradca metodyczny w zakresie biologii, Warmińsko-Mazurski Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Olsztynie
  • Alicja Maria Szarzyńska, Nauczyciel konsultant, Warmińsko-Mazurski Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli
W etapie szkolnym w naszym województwie warmińsko-mazurskim wzięło udział 329 uczniów z 12 szkół z: Olsztyna (4 szkoły), Elbląga (3 szkoły), Bartoszyc, Ostródy, Górowa Iławeckiego, Kętrzyna i Działdowa.

Przewodniczący komitetu okręgowego w Olsztynie

Dr hab. Stanisław Czachorowski, prof. UWM

piątek, 13 marca 2026

Wywiad z Orzechem Mieszanką

 Dziennikarz: Dzień dobry! Dziś naszym gościem jest postać nietuzinkowa – Orzech Mieszanka. Jak się Pan czuje w tej foliowej szacie?

Orzech Mieszanka: Dzień dobry! Szczerze? Trochę tu ciasno, ale atmosfera jest... ochronna. Dosłownie! Dzięki temu opakowaniu zachowuję chrupkość (pomimo wieku). Ale nie ukrywam, marzę o dniu, w którym ta folia trafi do recyklingu, a ja wyląduję w czyimś żołądku, zamiast na wysypisku.

Dziennikarz: Jak tam ze zdrowiem? Ile masz lat?

Orzech Mieszanka: Cóż, jestem już na emeryturze. Moja data przydatności minęła we wrześniu 2025 roku, ale dalej jestem młodą duszą. Teraz głównie odpoczywam i pilnuję, żeby nikt nie wyrzucił mojego ubranka do lasu.

Dziennikarz: Czym zajmowałeś się zawodowo przed emeryturą?

Orzech Mieszanka: Byłem wysokiej klasy specjalistą ds. energetyki biologicznej. Uwielbiałem tą pracę! Moim zadaniem było dokarmianie mózgów i dostarczanie błonnika. To odpowiedzialna dziedzina nauki!

Dziennikarz: Masz na koncie jakieś wielkie odkrycia?

Orzech Mieszanka: Moim największym dokonaniem było udowodnienie, że dokładnie 180 gramów nerkowców i migdałów potrafi uratować ucznia przed zaśnięciem na lekcji. To matematyka stosowana!

Dziennikarz: Jak opisałbyś swój wygląd?

Orzech Mieszanka: Jestem mieszanką wielu kultur. Mam w sobie gładkie nerkowce, opalone migdały i pofałdowane orzechy włoskie. Taka różnorodność to moja duma.

Dziennikarz: Co najbardziej lubisz w życiu?

Orzech Mieszanka: Lubię spokój, cień i chłód. Ale moją największą pasją jest recykling – uwielbiam widok żółtych koszy, bo wiem, że gdy nadejdzie koniec moich dni, tam moja folia zyska nowe życie.

Dziennikarz: A czego szczerze nie cierpisz?

Orzech Mieszanka: Nie lubię wilgoci, bo od niej mięknę, ale najbardziej nie znoszę, gdy ludzie śmiecą. Środowisko to nasz wspólny dom, a orzechy nie rosną na wysypiskach!

Dziennikarz: Jakie są Twoje największe zdolności?

Orzech Mieszanka: Moja supermoc to kaloryczność. Mam w sobie aż 630 kcal na 100 gramów. To czysta, naturalna energia, która bije na głowę wszystkie sztuczne batony.

Dziennikarz: Każdy ma jakieś słabe strony. Twoje to...?

Orzech Mieszanka: Moja słaba strona jest taka, że jestem za smaczny. Ludzie nie potrafią zjeść jednego orzeszka, zawsze wyjadają całą paczkę naraz! No albo przynajmniej pół…

Dziennikarz: Kogo nazywasz swoimi przyjaciółmi?

Orzech Mieszanka: Każdy kto potrzebuje dawki energii jest moim przyjacielem, przez to że jestem tak różnorodny nie mam problemu z nawiązywaniem kontaktu, jestem bardzo otwarty na nowe znajomości. 

Dziennikarz: Czy spotkały Cię w życiu jakieś wielkie przeciwności losu?

Orzech Mieszanka: Największą przeciwnością losu są zmiany klimatu. Przez nie moi kuzyni z UE i spoza UE mają coraz trudniejsze warunki do wzrostu. Ochrona środowiska to dla nas kwestia przetrwania!

Dziennikarz: Skoro mowa o tym, na Pana opakowaniu widzę napis "Składniki z UE i spoza UE". To brzmi jak daleka podróż. Ślad węglowy musiał być spory?

Orzech Mieszanka: (wzdycha) Ach, nie pytaj! Moje migdały leciały z jednego końca świata, nerkowce z drugiego. Jesteśmy jak reprezentacja ONZ w jednej paczce. Dlatego tym bardziej apeluję: nie marnujcie nas! Skoro już tyle kilometrów przejechaliśmy, żeby dać wam magnez i błonnik, to zjedzcie nas do ostatniego okruszka. Marnowanie jedzenia to największy grzech przeciwko planecie. I pamiętajcie o tym, żeby dać nowe życie mojemu ubranku, zapamiętajcie żółty kontener!

Dziennikarz: Dziękuję za rozmowę. Idę wrzucić Pana... do plecaka, na później!

Orzech Mieszanka: Również dziękuję za taką przyjemność i na sam koniec kilka słów ode mnie. Bądźcie jak dobra mieszanka: różnorodni, ale działajcie razem. I pamiętajcie: natura daje nam to, co najlepsze – jak nerkowce czy orzechy włoskie – więc szanujcie ją, żeby za 50 lat nasze wnuki nie musiały jeść syntetycznych tabletek zamiast prawdziwych bakalii. I segregujcie, na litość borową, segregujcie!

Adriana Miłośnicka + Gemini

czwartek, 5 lutego 2026

Sprawozdanie z etapu szkolnego 41 edycji olimpiady wiedzy ekolo-gicznej w województwie warmińsko-mazurskim

 

Do dnia 5 lutego 2025 r. spłynęły sprawozdania z 11 szkół z województwa warmińsko-mazurskiego. W etapie szkolnym w 41. edycji Olimpiady Wiedzy Ekologicznej wzięło udział 324 uczniów z 11 szkół z: Olsztyna (4 szkoły), Elbląga (3 szkoły), Bartoszyc, Górowa Iławeckiego, Kętrzyna i Działdowa.

Do etapu okręgowego (wojewódzkiego) zakwalifikowało się 21 uczniów. Zauważalny jest bardzo wyraźny spadek liczby uczniów, uczestniczących w szkolnym etapie, zarówno w liczbie szkół jak i uczniów. We wszystkich szkołach, które przysłały sprawozdanie w etapie szkolnym wzięło mniej uczniów niż przed rokiem.

Na podstawie przelanych sprawozdań do etapu okręgowego zakwalifikowało się 21 uczniów z 8 szkół z woj. warmińsko-mazurskiego: z Olsztyna (2 szkoły), Elbląga (3 szkoły), Bartoszyc, Górowa Iławeckiego i Ostródy.

środa, 10 grudnia 2025

Olimpiada Ekologiczna 2026 - komunikat Głównego Komitetu



Miło nam poinformować, że  materiały na etap podstawowy (szkolny) XLI edycji naszej Olimpiady przekazane będą wyłącznie dyrektorom szkół. Na stronie olimpijskiej jest już formularz zgłoszeniowy dedykowany właśnie dyrektorom, na podstawie zgłoszeń zostanie sporządzona baza szkół uczestniczących. Pobranie materiałów przez dyrektora będzie możliwe na podstawie kodu dostępu, który Państwu przekażemy telefonicznie.

JEDYNYM TERMINEM PRZEPROWADZENIA SZKOLNEGO ETAPU PODSTAWOWEGO JEST  12 stycznia  2026 r. o godz.10:00!

Protokół, po przeprowadzeniu eliminacji wyłącznie na oryginalnym druku, który dyrektorzy  otrzymają  w pobranych materiałach, szkoły przesyłają do Państwa elektronicznie i listem poleconym w terminie do 31 stycznia 2026 r.

Szyfr prawidłowych odpowiedzi etapu podstawowego ukaże się 13 stycznia 2026 roku na naszej stronie www.ekoolimpiada.pl

Umożliwi to przeprowadzenie w szkole ewentualnej dogrywki w jedynym terminie tzn. 14 stycznia  o godz. 10:00., której szyfr ukaże się na w/w stronach internetowych  w tym dniu o godz.12:00.

Terminem ostatecznym przesłania  sprawozdania do GK OWE  elektronicznie  przez Wojewódzkie Komitety OWE jest 15 luty 2026 r.

 Etap okręgowy  XLI  OWE zaplanowany jest  na 11 kwietnia,

 Łączymy serdeczne pozdrowienia,                                                                                       

                                                                                             Z poważaniem

                                                                                        Dr Małgorzata Falencka- Jabłońska

                                                                        Przewodnicząca Głównego Komitetu OWE 

piątek, 14 listopada 2025

Czyste budki lęgowe dla ptaków na UWM



Studenci mikrobiologii III roku I° UWM w Olsztynie zainteresowali się problemem zapomnianych budek lęgowych dla ptaków na terenie Kortowa. Zaniedbanie tych miejsc może sprzyjać rozprzestrzenianiu się chorób wśród ptaków. Regularne czyszczenie budek znacząco zwiększa ich szanse na przeżycie, jednak w praktyce okazuje się to trudniejsze niż mogłoby się wydawać.

W listopadzie 2025, grupa studentów mikrobiologii realizuje projekt w ramach zajęć z ochrony środowiska, podejmując się rozwiązania problemu zaniedbanych budek lęgowych dla kawek i jerzyków. Wiele budek od lat nie było sprzątanych, co stwarza ryzyko dla ptaków – zanieczyszczenia sprzyjają rozwojowi pasożytów oraz pojawianiu się nieproszonych lokatorów, takich jak gryzonie i owady. Kierując się hasłem „Dbajmy o to, co już powstało”, studenci postanowili wesprzeć lokalne populacje ptaków, przeprowadzając bezpieczne i kontrolowane czyszczenie budek lęgowych. Ich działania mają poprawić warunki lęgowe oraz zwiększyć szanse ptaków na zdrowy i bezpieczny rozwój młodych. Relacje z projektu oraz efekty pracy studenci publikują na Instagramie, zachęcając społeczność do świadomej troski o istniejącą infrastrukturę dla dzikich zwierząt.
 
Uzupełnieniem działań w Kortowie jest akcja rozwieszenia plakatów w Szkole Podstawowej nr 2 w Olsztynie.

Kontakt: mail: mikrobiologia2023uwm@gmail.com

Instagram: https://www.instagram.com/czyste_budki_uwm?utm_source=ig_web_button_share_sheet&igsh=ZDNlZDc0MzIxNw==

czwartek, 13 listopada 2025

Aktualne informacje o Olimpiadzie Wiedzy Ekologicznej

Główny Komitet Olimpiady Wiedzy Ekologicznej pragnie poinformować, że kolejna edycja Olimpiady odbędzie się, ale aktualnie:

  • trwa proces reorganizacji jej przebiegu
  • od 3 tygodni nie działa strona olimpijska gdyż została "zhakowana", informatycy intensywnie walczą z tym problemem
  • czekamy na nowelizacje aktu naszego powołania z 1990 r. przez prawników SGGW,
  • etap podstawowy i zgłoszenia szkół  do niego przez formularz (materiały będzie pobierał dyrektor szkoły i dlatego wszystkie jego dane będa niezbędne do wpisania szkoły do zaktualizowanej bazy szkół} zamiescimy po uruchomieniu strony!
  • terminem etapu podstawowego etapu będzie 12 stycznia 2026 r.
Wierząc,że w najbliższym czasie uporamy się ze wszystkimi w/w trudnościami, łączymy serdeczne pozdrowienia,
W imieniu GK OWE
Dr Małgorzata Falencka-Jabłońska
Przewodnicząca GK OWE

sobota, 8 listopada 2025

Drugie życie Torbusza Plastycjusza



Torbusz Plastycjusz nie zawsze był samotny. Kiedyś nosił zakupy dla kobiety, która go pokochała. Był jej wiernym towarzyszem, silnym, wytrzymałym i niezastąpionym. Ale pewnego dnia wszystko się zmieniło.-„Muszę być bardziej eko” — powiedziała, sięgając po nową, materiałową torbę. Torbusz nie miał szans. Został porzucony i zdradzony. Najpierw wciśnięty do szuflady, potem wyrzucony na wiatr, który porwał go w nieznane. Przez lata dryfował po świecie, zagubiony i niechciany. Leżał na plażach, unosząc się na falach oceanu, był zadeptywany na ulicach. Czuł się winny, że go nienawidzą. Mówili, że szkodzi środowisku, że nigdy się nie rozłoży, że jest niepotrzebny. 

W końcu postanowił coś zmienić. Zaczął pracować nad sobą – zamiast czekać na akceptację, dźwigał ciężary, pomagał, gdzie mógł. Stał się silniejszy, bardziej odporny na ciosy losu. Wiedział, że pomimo swoich lat jeszcze się do czegoś nadaje. Ale wciąż czuł pustkę. Aż pewnego dnia, w wietrzny poranek, wiatr zaniósł go pod drzwi nieznanego domu. Drzwi otworzyła kobieta. Miała ciepły uśmiech i spojrzenie, które zdawało się dostrzegać w nim coś więcej niż tylko zużyty plastik.-„Och! Co my tu mamy? Ktoś cię zostawił?” Nie wyrzuciła go. Nie odwróciła się z pogardą. Wzięła go do środka i zaczęła coś szeptać, dotykając go delikatnie.-„Damy ci drugą szansę” — powiedziała. Torbusz poczuł, jak jego wnętrze wypełnia ciepło. Nigdy nie sądził, że ktoś będzie w stanie dać mu drugą szansę. W jego najgorszych koszmarach rozkładał się gdzieś na poboczu przez całą wieczność. Na szczęście miła i urocza kobieta postanowiła mu pomóc. 

Został poddany recyklingowi. Nie był już samotnym, zapomnianym workiem dryfującym w oceanie. Stał się czymś nowym, wartościowym. Może częścią miękkiego pledu, może butelką na wodę, a może stylową torbą, którą ktoś pokocha na nowo. Po latach samotności zrozumiał, że każdy zasługuje na drugą szansę. A prawdziwa miłość to nie to, co nas definiuje w chwili obecnej, ale to, co możemy z siebie dać światu.

Wiktoria Sikorska
studentka biotechnologii

czwartek, 6 listopada 2025

Wpływ wylesiania na klimat i społeczności lokalne

Wycinka lasów stanowi jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla ochrony środowiska, prowadząc do nieodwracalnych zmian w ekosystemach i pogłębiając kryzys klimatyczny. Lasy odgrywają kluczową rolę w regulacji klimatu, pochłaniając dwutlenek węgla z atmosfery, a ich masowe niszczenie przyczynia się do globalnego ocieplenia, utraty bioróżnorodności i degradacji gleby. Pomimo rosnącej świadomości ekologicznej i wprowadzania różnych programów ochronnych, tempo wylesiania wciąż jest alarmujące, zwłaszcza w regionach tropikalnych, takich jak Amazonia, Azja Południowo-Wschodnia czy Afryka Środkowa.

Przyczyną wylesiania jest przede wszystkim działalność człowieka, napędzana rosnącym zapotrzebowaniem na surowce i przestrzeń. Przemysł drzewny eksploatuje lasy w celu pozyskania drewna na potrzeby budownictwa, meblarstwa oraz produkcji papieru. Ogromne połacie lasów są wycinane pod uprawy, takie jak soja czy olej palmowy, oraz pod hodowlę zwierząt, co jest szczególnie widoczne w Ameryce Południowej. Urbanizacja i rozwój infrastruktury również przyczyniają się do wylesiania, gdyż rosnąca liczba ludności wymaga nowych osiedli, dróg i fabryk.

Jednym z najpoważniejszych skutków wylesiania jest jego wpływ na zmiany klimatu. Drzewa pochłaniają ogromne ilości dwutlenku węgla, a ich masowa wycinka prowadzi do wzrostu stężenia tego gazu w atmosferze, co przyczynia się do efektu cieplarnianego. Dodatkowo, wypalanie lasów w celu oczyszczenia terenów emituje jeszcze większe ilości gazów cieplarnianych. To skutkuje ekstremalnymi zjawiskami pogodowymi, takimi jak huragany, susze czy intensywne opady deszczu, które mogą prowadzić do powodzi i osuwisk ziemi.

Nowoczesne badania potwierdzają, że zmiany w pokrywie leśnej mają wpływ nie tylko na lokalny klimat, ale również na globalne wzorce cyrkulacji powietrza. Utrata wilgoci emitowanej przez lasy (tzw. pompy wilgoci) może wpływać na zmniejszenie opadów atmosferycznych w odległych regionach, co prowadzi do zjawisk takich jak pustynnienie czy spadek plonów w rolnictwie. Te zmiany mają dalekosiężne skutki, również w kontekście globalnego bezpieczeństwa żywnościowego.

Kolejną konsekwencją wycinki lasów jest dramatyczna utrata bioróżnorodności. Lasy deszczowe są domem dla milionów gatunków roślin i zwierząt, a ich niszczenie prowadzi do wyginięcia wielu organizmów. Wiele z tych gatunków nie jest jeszcze nawet odkrytych przez naukowców. Zanik naturalnych siedlisk zmusza zwierzęta do migracji w poszukiwaniu nowego miejsca do życia, co często prowadzi do konfliktów z ludźmi i osłabienia całych populacji.

Degradacja środowiska naturalnego wpływa również na jakość życia ludzi, szczególnie tych, którzy są bezpośrednio zależni od lasów. Społeczności rdzenne, zamieszkujące lasy od pokoleń, tracą swoje domy i źródła utrzymania, gdy korporacje przejmują ich ziemie pod plantacje lub przemysł wydobywczy. Wylesianie często odbywa się bez zgody lokalnych mieszkańców i łamie ich prawa, co prowadzi do marginalizacji społecznej i ubóstwa.

Wylesianie zwiększa również ryzyko występowania chorób zakaźnych, gdyż zmiany w ekosystemach sprzyjają rozprzestrzenianiu się patogenów. Zanik naturalnych barier może prowadzić do przenoszenia wirusów ze zwierząt na ludzi, jak miało to miejsce w przypadku niektórych epidemii.

Aby zahamować proces wylesiania, konieczne są skoordynowane działania na różnych poziomach – od polityki międzynarodowej po codzienne wybory konsumenckie. Rządy powinny wprowadzać surowsze regulacje dotyczące gospodarki leśnej, promując zrównoważone metody zarządzania zasobami naturalnymi. Ważne jest także wspieranie inicjatyw zajmujących się ochroną lasów, takich jak organizacje ekologiczne prowadzące programy zalesiania oraz edukację ekologiczną. Konsumenci mogą przyczynić się do ochrony lasów, wybierając produkty z certyfikowanych źródeł, ograniczając marnotrawstwo papieru oraz zmniejszając spożycie produktów, których produkcja przyczynia się do wylesiania, takich jak olej palmowy czy mięso pochodzące z masowych hodowli.

Wylesianie jest jednym z największych wyzwań ekologicznych XXI wieku, a jego skutki mogą być nieodwracalne, jeśli nie podejmiemy odpowiednich działań. Utrata lasów oznacza nie tylko katastrofalne zmiany klimatyczne i wyginięcie wielu gatunków, ale także bezpośrednie zagrożenie dla ludzi, zwłaszcza tych, którzy są zależni od ekosystemów leśnych. Odpowiedzialność za ochronę lasów spoczywa zarówno na rządach i organizacjach międzynarodowych, jak i na każdym człowieku. Świadome wybory, edukacja ekologiczna oraz wspieranie działań na rzecz ochrony środowiska mogą pomóc zahamować ten destrukcyjny proces i zapewnić przyszłym pokoleniom zdrową planetę do życia.

Szymon Wójcik, Biotechnologia semestr IV

Bibliografia

One More Tree. (n.d.). *Wpływ wylesiania na globalne wzorce klimatyczne i społeczności lokalne*. https://one-more-tree.org/pl/wplyw-wylesiania-na-globalne-wzorce-klimatyczne-i-spolecznosci-lokalne/

WWF Polska. (n.d.). *Las – naturalna klimatyzacja Ziemi*. https://www.wwf.pl/las-naturalna-klimatyzacja-ziemi#las-klimat

czwartek, 30 października 2025

Eko Kalendarz Adwentowy studentów biologii 2025


 Eko Kalendarz Adwentowy studentów biologii — dwa razy lepsi od Herkulesa  

Eko Kalendarz Adwentowy studentów biologii, czyli więcej niż prace Herkulesa. Herkules wykonał 12 prac, a studenci proponują 24, 

Studenci trzeciego roku biologii UWM w Olsztynie, w grudniu 2025 r., w ciągu 24 dni  wykonają 24 drobnych aktywności pod nazwą Eko Kalendarz Adwentowy, zamienią czekoladki na… ekologiczne wyzwania. Od 1 do 24 grudnia będą codziennie ogłaszać na Facebooku, Instagramie i TikToku jedno proste zadanie do wykonania w ramach akcji „Eko Kalendarz Adwentowy”. Każdy może dołączyć i wykonać codzienne wyzwania, udokumentować je zdjęciem, opisem lub krótką rolką i zawalczyć o nagrody. 

Dlaczego to robią? Bo wierzą, że codzienne małe gesty mają równie dużą co prace Herkulesa.  W przedświątecznym czasie łatwo zapomnieć o tym, co naprawdę ważne. Zakupy, dekoracje, konsumpcyjny szał… Tymczasem studenci proponują, by na chwilę zwolnić i dać coś od siebie – nie sobie. „Adwent to czas przygotowania – nie tylko do świąt, ale też do bycia bardziej świadomym człowiekiem. My przygotowujemy się… ekologicznie” – mówi jedna z organizatorek akcji. Bo największy prezent, jaki możemy dać sobie i przyszłym pokoleniom, to zrównoważona planeta. 

Eko Kalendarz Adwentowy to 24 drobne działania, które razem mogą dać realną zmianę, np. zrezygnuj z plastikowej torby, wybierz komunikację miejską, zrób ozdobę z recyklingu, zgaś niepotrzebne światło, napraw coś zamiast wyrzucać. Każdy uczestnik może dołączyć w dowolnym momencie. Wystarczy wykonać zadanie, uwiecznić je na zdjęciu lub krótkiej rolce i opublikować w mediach społecznościowych z hasztagiem #EkoAdwent. Dla najbardziej aktywnych organizatorzy przewidzieli drobne upominki, a dla wszystkich – satysfakcję, że zrobili coś dobrego dla planety i własnej przyszłości. 

Jeszcze kilkanaście lat temu zimy w Olsztynie były naprawdę białe. Dzieci lepiły bałwany, a jeziora zamarzały na dobre. Dziś śnieg coraz częściej widzimy tylko na zdjęciach. 

Studenci, którzy uczą się o zmianach klimatycznych nie z podręczników, ale z własnego doświadczenia, postanowili pokazać, że każdy z nas może pomóc zmienić świat na lepsze.  Tak jak kropla drąży skałę, tak małe działania tysięcy ludzi mogą stopniowo zmienić bieg rzeczy. „Nie zbawimy planety w jeden dzień, ale możemy codziennie robić coś małego, co ma sens. To nasz sposób, by połączyć wiedzę z działaniem i dać dobry przykład” – dodają organizatorzy. Eko Kalendarz to nie tylko działanie, ale też nauka – w małych, przystępnych porcjach. Każde zadanie to okazja, by dowiedzieć się czegoś nowego o przyrodzie i rozwoju zrównoważonym: jak ograniczyć ślad węglowy, co to znaczy „zero waste”, jak działa recykling i dlaczego warto kupować lokalnie. W ten sposób studenci chcą pokazać, że ochrona środowiska to nie teoria z wykładów, ale coś, co można robić codziennie, z radością i kreatywnością.