„Biotechnologia z przyszłością” - ci to mają szczęście !

(Fot. J. P. Jastrzębski)

Nie wiem czy któryś ze studentów z rocznika 2012/2013 podejrzewał, że dostając się na kierunek biotechnologia na naszym Uniwersytecie, spotka go tyle dobrodziejstwa. Jak się okazało w momencie trwanie semestru zimowego Narodowe Centrum Badań i Rozwoju zatwierdziło projekt Wydziału Biologii i Biotechnologii – „Biotechnologia – kierunek z przyszłością”. W mgnieniu oka zostaje skompletowany zespół zarządzający całym tym przedsięwzięciem, z prof. Genowefą Kotwicą na czele.
Projekt obejmuje 7 zadań, w skład których wchodzą:

• stypendia motywacyjne dla najlepszych studentów; 
• zajęcia wyrównawcze z chemii, matematyki i fizyki; 
• wykłady i wyjazdy do firm biotechnologicznych; 
• specjalistyczny kurs języka angielskiego; 
• staże zawodowe; 
• kurs komputerowy ECDL kończący się europejskim certyfikatem 
• oraz serwis internetowy ułatwiający studiowanie osobom niepełnosprawnym. 

Jednak wróćmy do naszych studentów, którzy muszą odnaleźć się w tej rzeczywistości. Gra jest warta świeczki, stypendium około 1000 zł działa na wyobraźnię dla człowieka, który ciągle jest na utrzymaniu rodziców. Trzeba wspomnieć, że beneficjenci tego projektu nie mają zamkniętych furtek na stypendia naukowe przyznawane przez Uniwersytet. Jednak to nie wszystko, któremu z nas absolwentów czy studentów nie przydałyby się dodatkowe zajęcia z matematyki czy fizyki, chyba większości. Jakże egzaminy byłyby łatwiejsze. Zaplanowane dwa rodzaje kursów: angielski i ECDL, to również możliwości które zaprocentują w przyszłości. Zajęcie języka obcego będą prowadzone wyłącznie w tematyce biologiczno-medycznej, natomiast studenci kończący komputerowy kurs ECDL dostaną certyfikat znajomości obsługi komputera honorowany w całej Unii Europejskiej.

Wyjazdy i staże zawodowe wydają się być już tylko deserem dla wspomnianego dania głównego. Możliwość zobaczenia pracy zawodowych biotechnologów z bliska oraz uczestnictwo w targach biotechnologicznych, to jest to czego brakowało jeszcze 5 czy 10 lat temu, studiując na UWM-ie. Możliwości są niesamowite i niepowtarzalne, pierwszoroczniak który przejdzie obojętnie obok takiego projektu nie wie co traci. Myślę że warto włożyć trochę więcej wysiłku i już 2,5 roku być atrakcyjnym na rynku pracy.

Łukasz Paukszto

(Fot. J. P. Jastrzębski)

Kabaretowe tradycje Wydziału Biologii i Biotechnologii

Kabaret z Nazwy odnosi coraz większe sukcesy na arenie ogólnopolskiej. Tomasz Ślężak, członek kabaretu, jest jednocześnie studentem biotechnologii na naszym wydziale. Warto przy tej okazji powspominać i przypomnieć dawne teatralno-kabaretowe tradycje Wydziału.

W kwietniowym numerze Wiadomości Uniwersyteckich ukazało się wspomnienie teatru studenckiego Kandelabr, które członkiem i kierownikiem był obecny prof. Stanisław Weinder. Kandelabr podejmował także próby kabaretowe.

Jeśli sięgnąć do WSP w Olsztynie (uczelnia, która współtworzyła przecież UWM i nasz Wydział) oraz do dawnego Klubu Docent i studenckiego Radia Emitor, to tych kabaretowy tradycji znajdzie się jeszcze więcej. Po prostu przyrodnicy i naukowcy nie samymi "probówkami" żyją :).

St.Cz.

Posadzą las, ale po co?

Miejsce sadzenia lasu, początek kwietnia,
Leśnictwo Dzierzguny (fot. Grzegorz Woźny)

Studenci III roku Biologii UWM zaplanowali na 6 maja 2013 r. akcję, pod hasłem Sadzić, Chronić, Imprezować, czyli majówka na zielono. Co skłoniło nas, młodych ludzi, o których krąży wszechobecna opinia, że ciągle imprezują i troszczą się tylko o siebie, do społecznego i szlachetnego czynu? Dlaczego wybraliśmy tajemniczą i zapomnianą wioskę „na końcu świata” jako miejsce dla swojej akcji?

Oczywistym jest to, że o lasy należy dbać. Zmieniająca się ciągle pogoda, kwaśne deszcze, upały czy ludzka niedbałość, które powodują pożary sprawiają, że drzew na naszej planecie jest coraz mniej. Coraz szybciej rozwijający się przemysł i emitowane przy tym zanieczyszczenia, przyczyniają się do degradacji roślinności, której przypisuje się miano zielonych płuc przyrody i całej planety. Cywilizacja i ludzie XXI wieku przestali szanować lasy, stąd można tam spotkać tak dużo śmieci – widoczne zwłaszcza wiosną, gdy zejdzie śnieg i ni zostaną ukryte w rozwijającej się roślinności zielnej. Wszystko to powoduje nieodwracalne procesy zachodzące w biosferze i przyczynia się do degradacji przyrody.

Na to właśnie studenci biologii pragną zwrócić uwagę. Przez tę akcje pragniemy przekazać szerszej społeczności Warmii i Mazur to, jak ważny dla obecnych i przyszłych pokoleń jest las. Drzewa pochłaniają z atmosfery dwutlenek węgla i wszelkie zanieczyszczenia, produkując przy tym niezbędny do życia tlen. Ponadto dzięki nim mamy drewno i owoce. Jest on naturalnym środowiskiem życia dla wielu gatunków zwierząt i roślin. Las ma również wielkie wartości ekonomiczne przyszłych korzyści, oferując nowe leki czy źródła pożywienia. Powinien być ostoją, dawać spokój, ciszę i świeże powietrze, dzięki którym w całym tym rozwoju cywilizacji będziemy mogli się zatrzymać i odpocząć. Szanujmy las, bo dzięki niemu żyjemy!

Studenci chcą posadzić aż 1000 dębów w Leśnictwie Dzierzguny (Nadleśnictwo Nowy Ramuk). Drzewa, które uważa się od wieków za długowieczne i okazałe i które robiły na ludziach od zawsze wielkie wrażenie. Podążając za wierzeniami starożytnych Rzymian i Greków jako, że dęby są siedzibą ich najwyższych bóstw, biolodzy oddają hołd lasom i pokazują, że są dla nich bardzo cenne.

Jest nas na roku 25 osób. To niewiele, dlatego namawiamy osoby z innych roczników, innych wydziałów a także znajomych spoza uniwersytetu do wzięcia udziału w akcji. Robimy to, aby pokazać, że każdy może coś zrobić w celu poprawy życia na naszej planecie. A żeby daleko nie szukać to proponujemy spojrzeć na najbliższe okolice. „Zacznijmy zmieniać świat małymi kroczkami” - takie słowa można usłyszeć rozmawiając ze studentami organizującymi akcję. 

Karolina Drabot 
Biologia III rok

Leśny fitness przyrodniczy czyli dlaczego studentów biologii ciągnie do lasu

Biolodzy sadzą las w Nadleśnictwie Olsztyn, 2012 r.

Ponoć wilka ciągnie do lasu. Jak się okazuje także studentów biologii  z Wydział Biologii i Biotechnologi. I jeszcze namawiają do tego studentów z innych wydziałów. Biotechnolodzy idą do przedszkola (czytaj więcej), a biolodzy do lasu. Wybierają się szukać wiosny? Idą na wagary bo zbliża się sesja? Przyczyna jest zupełnie inna.

Studencka akcja planowana jest w okolicy międzynarodowego Dnia Ziemi. Młodzi ludzie chcą swiętować aktywnie i na łonie przyrody. Leśnicy namawiają naszych studentów do sadzenia lasu w Nadleśnictwie Olsztyn  oraz w Nadleśnictwie Nowe Ramuki, gdzie studenci mieliby posadzić 1000 dębów w leśnictwie Dzierzguny. Po złożeniu propozycji przez studentów, leśniczy powiedział, że nigdy wcześniej taka akcja nie była prowadzona w tamtych stronach. Żeby tak sami z siebie studenci do lasu chcieli? Takich akcji jest po prostu za mało. A potrzeby są wielkie.

Dokładniej o tym dlaczego, kiedy i jak, studenci sami napiszą i opowiedzą, m.in. w Radiu UWM FM. Jak sami studenci biologii podkreślają - wielu ludzi uważa, iż Lasy Państwowe to zło, które tylko wycina drzewa i nie dba o przyszłość. Biolodzy z UWM chcą włączyć się w edukację i pokazać przy okazji sadzenia lasu, że Lasy są otwarte na pomoc i starają się, aby gospodarka leśna  służyła ochronie przyrody oraz zrównoważonej gospodarce. Chcą zwrócić uwagę na śmieci w lesie. Studenci z UWM sadząc drzewa chcą przekazać "dajemy nowe życie - mamy dość śmieci ".

Więcej informacji o akcji Sadzić, chronić imprezować, czyli majówka na zielono.

St. Cz.

W czasie ubiegłorocznej akcji sadzenia lasu.

Przyroda, biologia i kompetencje kluczowe

Ścieżka dydaktyczna nad rzeką Wałszą (fot. S. Czachorowski)

Zmiany społeczne i gospodarcze w Europie pod koniec XX wieku, rozwój Unii Europejskiej, zmiany struktury demograficznej, coraz bardziej skomplikowana ścieżka zawodowa, bezrobocie oraz ryzyko wykluczenia społecznego spowodowały wzrost zainteresowania przyszłością młodego pokolenia. Nasila się dążenie do sprecyzowania zakresu wiadomości, umiejętności, zdolności, postaw, które pozwolą obywatelom na czynne uczestnictwo w życiu społecznym. Kompetencje kluczowe są definiowane jako połączenie wiedzy, umiejętności i postaw odpowiednich do sytuacji. Owe kompetencje są niezbędne do rozwoju osobistego, samorealizacji, bycia aktywnym obywatelem i integracji społecznej. Młode pokolenie wyposażone w takie umiejętności bez trudu będzie umiało dostosować się do nieustannie zmieniającej się rzeczywistości.

Parlament Europejski stworzył europejskie ramy kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie. Wyróżniono najważniejsze kompetencje, które uczniowie nabywają w całym cyklu edukacyjnym na różnych przedmiotach, które są niezbędne w życiu:

• umiejętność rozwiązywania problemów w twórczy sposób, 
• umiejętność planowania, organizowania i oceniania własnego uczenia się, 
• umiejętność skutecznego komunikowania się w różnych sytuacjach, 
• umiejętność efektywnego współdziałania w zespole, 
• umiejętność sprawnego posługiwania się technologią informatyczną. 

Współczesna szkoła ma przed sobą niezwykle ważne zadania do zrealizowania. Nie tylko przekazuje treści zawarte w podstawie programowej, ale przede wszystkim ma umożliwić nabywanie kompetencji niezbędnych w dalszym etapie kształcenia i funkcjonowania w społeczeństwie.

Po zastanowieniu mogę powiedzieć, że przyroda i biologia to przedmioty, które doskonale stwarzają możliwości rozwijania całego zakresu kompetencji. Uczeń na lekcjach przyrody obserwuje różne zjawiska, wykonuje proste doświadczenia, stawia hipotezy, które później stara się weryfikować. Zdobytą wiedzę stosuje w życiu codziennym. Nauczyciel chcąc zainteresować ucznia i zachęcić go do pracy i poszukiwań, musi w procesie dydaktycznym odpowiednio dobierać metody, techniki pracy. Dla uatrakcyjnienia lekcji biologii nauczyciel może zastosować metody aktywne takie jak prezentacje multimedialne wykonywane przez uczniów. W dobie społeczeństwa informatycznego wykorzystanie komputerów, Internetu, programów komputerowych, tablic interaktywnych ułatwia zilustrowanie i zrozumienie procesów zachodzących w przyrodzie.

Ważną rolę w rozwijaniu kompetencji kluczowych odgrywa metoda projektu edukacyjnego. Metoda ta daje możliwość nabywania, ćwiczenia wielu umiejętności m.in: posługiwania się językiem ojczystym-formułowanie tematu, opracowywanie wniosków, przygotowanie prezentacji na forum klasy czy szkoły. Uczeń poszukuje materiałów, nabywa w ten sposób kompetencje informatyczne oraz posługiwanie się językiem obcym. Realizacja projektu to umiejętność organizacji pracy, planowania działań, współdziałania w zespole, selekcjonowania informacji, formułowania wniosków. Jest to proces twórczego myślenia i współpracy między nauczycielem doradcą, przewodnikiem a aktywnym i świadomym młodym człowiekiem.

Doskonałym sposobem pobudzania aktywności uczniów na etapie nauki w szkole podstawowej jest zakładanie kółek ekologicznych. Uczniowie chętnie podejmują działania zespołowo, obserwują procesy zachodzące w przyrodzie w czasie zajęć terenowych. Pod okiem nauczyciela poznają wiele tajników świata organicznego. Nabywają świadomości, że należy troszczyć się o własne zdrowie i dbać o środowisko przyrodnicze. Często podejmują pod kierunkiem nauczyciela działania z zakresu ekologii, w które angażują całe rodziny np. zbiórka zużytych baterii, czy akcja sprzątania świata.

Szeroki zakres umiejętności nabytych i rozwijanych na zajęciach przyrody i biologii umożliwia młodemu pokoleniu poznanie zjawisk zachodzących w przyrodzie i najbliższym otoczeniu. Przygotowuje go do sprawnego funkcjonowania we współczesnym świecie. Młody człowiek wyposażony w takie umiejętności nie boi się nowych zadań, ambitnie dąży do celu, szuka nowych rozwiązań i wykazuje się dużą kreatywnością. Takie umiejętności są niezwykle pożądane na dzisiejszym rynku pracy.

Anna Horoszko
Studia podyplomowe z biologii

Chemoton czyli czym jest życie?

Przylaszczka (fot. S. Czachorowski)

Ludzie od wieków zadawali sobie pytanie, czym jest życie i co jest jego istotą. Usiłowali i czynią to nadal tłumaczyć zjawisko życia, tworząc różne teorie. Arystoteles w swym traktacie O duszy twierdził, że byty ożywione różnią się od bytów nieożywionych tym, że posiadają duszę, która daje im życie. Dzięki niej rośliny rosną i się rozmnażają, zwierzęta ponadto posiadają postrzeganie zmysłowe i zdolność przemieszczania się, a człowiek dodatkowo jest w stanie myśleć. Na przestrzeni lat definicja ta została doprecyzowana, a idea duszy odrzucona przez kręgi naukowe.

Próby odpowiedzi na pytanie „co to jest życie?” podjął się węgierski biolog i biochemik, Tibor Gánti, twórca teorii chemotonu tj. najprostszego modelu żywej komórki. Zaproponował on osiem kryteriów, które powinien spełniać żywy organizm. Gánti wyszczególnił: cechy konieczne, które są niezbędne, by dany obiekt określić, jako żywy oraz cechy potencjalne, które są wymagane do zaistnienia życia na większą skalę, konieczne do przetrwania całego świata ożywionego.

Rzeczywiste (absolutne) kryteria życia:

• 1. System żywy musi być inherentną (niepodzielną) całością. 
• 2. W systemie ożywionym musi zachodzić przemiana materii. 
• 3. System żywy musi być inherentnie stabilny. 
• 4. System żywy musi dysponować podsystemem, który przechowuje informacje użyteczne dla całego systemu. 
• 5. Procesy zachodzące w systemach żywych muszą być regulowane i sterowane. 

Potencjalne kryteria życia: 

• 1. System żywy musi być zdolny do wzrostu i rozmnażania się. 
• 2. System żywy musi dysponować zdolnościami do dziedzicznych zmian, a także do ewolucji, a więc przybierania przez kolejne pokolenia coraz bardziej złożonych i coraz bardziej wyspecjalizowanych form. 
• 3. Systemy żywe muszą być śmiertelne. 

Teoria chemotonu jest modelem biologicznego uogólnienia, ponieważ dotyczy zarówno organizmów jednokomórkowych, jak i wielokomórkowych. Kryteria Gántiego można uznać za swoisty zbiór zasad, które kierują każdym żywym organizmem. Czy znajdziemy tam również istotę życia? Owszem, analizując wyżej wymienione kryteria, wnioskuję, że istotą życia jest samo istnienie organizmu.

Proces życia jest na tyle abstrakcyjny i subtelny, że ciężko jest określić, kiedy się zaczyna, a kiedy kończy. Komórki tworzą tkanki, a tkanki tworzą narządy i organy. Narządy i organy wchodzą w skład systemów i układów, które tworzą żywy organizm. Zatrzymanie funkcji życiowych organizmu, nie jest równoznaczne ze śmiercią narządów, a śmierć narządów nie oznacza obumarcia wszystkich komórek. Mimo to, taki organizm jest martwy, ponieważ nie spełnia już absolutnych kryteriów życia.

W niniejszej wypowiedzi próbowałam odpowiedzieć na pytanie „Czym jest życie?”. Jest to jednak temat rzeka, który można rozpatrywać zarówno z biologicznego, filozoficznego jak i matematycznego punktu widzenia. Dodatkową trudność stanowiło też to, że dopiero zapoznaję się z wiedzą z zakresu biologii. Mam także świadomość, że bardzo szybki rozwój nauk biologicznych może spowodować weryfikację naszych poglądów na wiele spraw, również na tematy związane z pochodzeniem życia i jego istotą.

Dorota Pieńkowska 
Podyplomowe studia Nauczania biologii w gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych

Źródła: Tibor Gánti, Podstawy życia, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1986.

NetNaukowiec czyli Naukowiec w Internecie (z akcentem olsztyńskim)

Naukowiec w Internecie, czyli NetNaukowiec jest bohaterem kolejnego wydania czasopisma NIMB. Autorzy tekstów przyglądają mu się miedzy innymi z perspektywy komunikacji z innymi naukowcami, promocji wiedzy oraz tworzenia wspólnoty ludzi nauki. 

Więcej: http://is.gd/PNd9h4

Nigdy wcześniej nowożytna nauka nie ulegała takim transformacjom, jakie mają miejsce od końca ubiegłego wieku. Wraz z rozwojem internetu zmienił się sposób uprawiania nauki oraz komunikowania się naukowców – pisze w swoim tekście Emanuel Kulczycki, prowadzący blog „Warsztat badaczy" i zajmujący się zawodowo komunikacją naukową. To właśnie Internet jest medium, które zmieniło tradycyjne metody wymiany informacji. Dając jednocześnie bogaty pakiet możliwości wymusza przystosowanie się do nowej rzeczywistości.

To niełatwy proces, o czym dobitnie przekonuje Ilona Iłowiecka-Tańska przyglądając się promocji realizowanej poprzez strony internetowe polskich uczelni. Smutni panowie i panie w pustawych salach konferencyjnych. Poważni panowie za prezydialnymi stołami. Budynki i kwietniki. Tytuły informacji, które są żywcem kopiowane z tytułów projektów. Streszczenia samych projektów, które – sztywne i suche, zastępują informacje prasowe. Dużo tekstów, mało zdjęć. Polskie uniwersytety w sieci. Dlaczego na uniwersyteckich stronach tak mało jest nauki? Dlaczego tak mało jest pozytywnej radości z jej uprawiania i osiągania sukcesów – pyta autorka, pokazując dla kontrastu amerykańskie przykłady.

W tematyce naukowo-internetowej sytuuje się również tekst dotyczący tworzenia wspólnoty ludzi nauki, widzianej jako wspólnota ludzi interesu, dążących do osiągnięcia celów społecznych. W tym przypadku swoimi doświadczeniami dzielą się współtwórcy ruchu „Obywatele nauki".

Na innym, ale wciąż okołointernetowym biegunie lokują się także artykuły dotyczące rozwoju cyfrowej humanistyki, wykorzystania baz patentowych czy korzystania z narzędzi informatycznych w pracy naukowej.

A dla przeciwwagi warto zerknąć na poświęcony w dużej mierze audiodeskrypcji wywiad z Anną Jankowską oraz zanucić jeden z fragmentów „Symphony of Science", recenzowanej w felietonie Piotra Żabickiego.

Ściągnij od razu PDF – Więcej publikacji CITTRU na ISSUU - Wszystkie wydania NIMBa

Piotr Żabicki

Polonijna Akademia Wiedzy i Umiejętności „Pasjonaci biologii”

W dniach 26-27 marca br. przedstawiciele UWM oraz Wspólnoty Polskiej przebywali w Wilnie. To przygotowanie do młodzieżowego obozu naukowego pt. „Pasjonaci biologii”. W delegacji do Wilna uczestniczyli: Piotr Bonisławski, wiceprezes Wspólnoty Polskiej, dr Aleksander Socha, kanclerz UWM, członek władz krajowych Wspólnoty, dr hab. Tadeusz Kamiński prof. UWM , dziekan Wydziału Biologii i Biotechnologii. 27 marca, w godzinach przedpołudniowych, w Domu Polskim w Wilnie odbyły się testy kwalifikacyjne dla osób chcących wziąć udział w obozie naukowym, organizowanym pod egidą Wspólnoty i naszego Wydziału, pod nazwą Polonijna Akademia Wiedzy i Umiejętności „Pasjonaci biologii”. Testy przegotowała dr B.Dulisz. Zdawało je ok. 90 osób, głównie ze szkół w Wilnie, ale też w Landwarowie, Butrymańcach, Bujwidzach i Czarnym Borze. Podobne testy przeprowadzono na Białorusi i Ukrainie.

Od lewej: Tadeusz Kamiński, Piotr Bonisławski, Aleksander Socha.

W Olsztynie na Wydziale Biologii i Biotechnologii spodziewamy się w początkach czerwca wizyty ok. 30 uczniów, którzy osiągnęli najlepsze wyniki w tych trzech krajach.

(TKSC)

Rola i znaczenie produktów gryczanych w żywieniu i ochronie zdrowia

W ciągu ostatnich kilkunastu lat wzrosło zainteresowanie gryką i jej przetworami. Te ostanie są w kręgu zainteresowania nie tylko przemysłu spożywczego, ale także rolnictwa, przemysłu farmaceutycznego i ziołolecznictwa. Przetwórstwo gryki obejmujące tradycyjne i nowoczesne technologie pozwala otrzymać wiele interesujących nowych produktów gryczanych. Dotychczas głównym celem uprawy gryki była produkcja ziarniaków, które są rozpoznawalnym źródłem rutyny (3-rutynozydu kwercetyny). Gryka służy też do wyrobu mąki wykorzystywanej do produkcji chleba, makaronów, ciastek i nawet mieszanek gryczano-owocowych do picia. Grykę uprawia się także jako surowiec do wyrobu leków. Obecnie panuje pogląd, że długoterminowe spożywanie produktów otrzymanych z gryki może być czynnikiem zapobiegającym takim chorobom jak: nadciśnienie tętnicze, choroby sercowo-naczyniowe, dyslipidemia czy podwyższony poziom cukru we krwi. Stąd tez dieta wzbogacana gryką może być niezmiernie ważna w działaniach profilaktycznych, jak i również stanowić może czynnik wspomagający leczenie farmakologiczne. 

W siedzibie Instytutu Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności Polskiej Akademii Nauk w Olsztynie w dniu 19 kwietnia 2013 roku odbędą się warsztaty naukowe pt. „Rola i znaczenie produktów gryczanych w żywieniu i ochronie zdrowia”. Spotkanie wplata się w cykl seminariów Wiedza i Rozwój Regionu „WIRR” projektu REFRESH pt. „Odblokowanie potencjału Instytutu Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności dla wzmocnienia integracji z europejską przestrzenią badawczą i rozwoju regionu” finansowanego ze środków 7. Programu Ramowego Unii Europejskiej.

Wykłady zostaną zaprezentowane przez naukowców z wiodących ośrodków w Polsce i Słowacji. Wśród wykładowców będą prof. dr hab. Ryszard Bobowiec z Akademii Rolniczej w Lublinie, prof. dr hab. Marcin Horbowicz i dr Henryk Dębski z Akademii Podlaskiej w Siedlcach, prof. dr hab. Ewa Cieślik i dr Magdalena Surma z Małopolskiego Centrum Monitoringu Żywności w Krakowie, dr inż. Lucia Mikusova z Instytutu Biochemii, Żywienia i Ochrony Zdrowia Politechniki w Bratysławie, dr Zuzana Ciesarova i dr Kristina Kukurova z Instytutu Badań Żywności w Bratysławie oraz pracownicy IRZiBŻ PAN w Olsztynie: prof. dr hab. Henryk Kostyra, prof. dr hab. Maria Soral-Śmietana, dr hab. Wioletta Błaszczak, prof. nadzw., mgr inż. Dorota Szawara-Nowak i prof. dr hab. Henryk Zieliński.

Tematyka warsztatów dotyczyć będzie m. in. związków biologicznie aktywnych gryki, tradycyjnych i nowoczesnych technologii przetwórstwa, możliwości uzyskiwania nowych funkcjonalnych produktów gryczanych o obniżonej zawartości akryloamidu oraz badań klinicznych wybranych produktów z udziałem gryki. Zaprezentowany zostanie także obszar badań związany z produktami bezglutenowymi.

Warsztaty odbędą się 19 kwietnia 2013 roku w siedzibie Instytutu przy ulicy Tuwima 10 w Olsztynie od godz. 9:30. Rjestracja od godz. 9:00. Udział w seminarium jest bezpłatny, ze względu na ograniczoną liczbę miejsc wymagana jest rejestracja: http://refresh.pan.olsztyn.pl

Program warsztatów:

• 9:30 – 9:40 Powitanie uczestników i wykładowców 
• 9:40 – 10:00 „Żywność tradycyjna i konstruowana” prof. dr hab. Henryk Kostyra, Zakład Immunologii i Mikrobiologii Żywności, Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie 
• 10:00 – 10:15 „Futurystyczna fabryka przetwórstwa gryki” prof. dr hab. Henryk Zieliński, Zakład Chemii i Biodynamiki Żywności, Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie 
• 10:15 – 10:35 „Wpływ obróbki hydrotermicznej na zawartość składników pokarmowych, związków fenolowych i aktywność antyoksydacyjną kaszy gryczanej” dr Magdalena Surma, Katedra Technologii Gastronomicznej i Konsumpcji, Małopolskie Centrum Monitoringu Żywności w Krakowie 
• Przerwa kawowa 10:35 - 10:45 
• 10:45 – 11:05 „Wpływ wysokich ciśnień na aktywność antyoksydacyjną i poziom rutyny w kaszach gryczanych” dr hab. Wioletta Błaszczak, prof. nadzw., Zakład Chemicznych i Fizycznych Właściwości Żywności, Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie 
• 11:05 – 11:25 „Ziarniaki gryki a produkty bezglutenowe” prof. dr hab. Maria Soral-Śmietana, Zakład Chemii i Biodynamiki Żywności, Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie 
• 11:25 – 11:40 „Hamowanie glikacji białek w modelu in vitro jako nowe wyróżniki funkcjonalnych właściwości pieczywa pszenno-gryczanego” mgr inż. Dorota Szawara-Nowak, Zakład Chemii i Biodynamiki Żywności, Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie 
• Przerwa kawowa 11:40 – 12:00 
• 12:00 – 12:20 „Korzyści z wykorzystania gryki w strategii obniżania poziomu akryloamidu w produktach zbożowych” dr Kristina Kukurova, Instytut Badań Żywności w Bratysławie 
• 12:20 – 12:40 „Zastosowanie przypraw w strategii obniżania akryloamidu w piernikach gryczanych” dr Zuzana Ciesarova, Instytut Badań Żywności w Bratysławie 
• 12:40 – 13:00 „Biosynteza i potencjalna rola prozdrowotna fagopyritoli” prof. dr hab. Marcin Horbowicz, Instytut Biologii Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach 
• Lunch 13:00 – 13:30 
• 13:30 – 13:50 „Badania nad wpływem diety z dodatkiem gryki na przebieg cukrzycy” prof. dr hab. Ryszard Bobowiec, Zakład Patofizjologii Katedry Przedklinicznych Nauk Weterynaryjnych, Akademia Rolnicza w Lublinie 
• 13:50 – 14:10 „Badania kliniczne wpływu diety z udziałem gryki na status antyoksydacyjny i wybrane wskaźniki biochemiczne krwi” dr inż. Lucia Mikusova, Instytut Biochemii, Żywienia i Ochrony Zdrowia, Politechnika w Bratysławie
• 14:10 – 14:30 Dyskusja podsumowująca z udziałem prelegentów, prof. dr hab. Henryk Zieliński, prof. dr hab. Ewa Cieślik, dr Henryk Dębski 
• 14:30 Zakończenie

Co w kole biotechnologów się dzieje?